tag:blogger.com,1999:blog-27444121472086138922011-10-27T19:05:51.927+04:00fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comBlogger641100tag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-69313618334524284532011-10-27T18:43:00.004+04:002011-10-27T19:05:51.974+04:00როცა ვუსმენ ამ ნაწარმოებს ვგრძნობ...<br /><br />...გაზაფხულის სული ტრიალებს ირგვლივ... ყვავილების სურნელი მათრობს და მინდება პეპელასავით მათ ფურცლებზე ნაზად ფარფატი... თუნდაც სამი, მხოლოდ სამი დღე ვიცოცხლო... სამი დღის შემდეგ კი გადავიქცევი ფუტკრად... ალუბლების ვარდისფერი ყვავილები მხიბლავს და ვტკბები მათი ნექტრით... ალუბლებიდან მინდვრის ყვევილებისკენ გადავინაცვლებ, როგორი ეგზოტიკური გემო და სურნელი აქვთ მინდვრის ყვავილებს... ფუტკრის შემდეგ გავხდები პატარა ჩიტი... გაზაფხულის მაცოცხლებელი და ოდნავ ცივი წვიმის შემდეგ დგება პატარა გუბურა... მე ამ გუბარას დავეწაფები... როგორც პატარა ღაბუა ჩიტი, რომელიც მთელი ზამთარი ველოდი ამ დღეს... გაზაფხულის დადგომას ველოდი დიდხანს და არ მივფრინავდი თბილ ქვეყნებში, ვიცოდი რომ გაზაფხული ისევ მოვიდოდა და აი ისიც... <br /><br />მერე ისევ ყვავილები, ისევ პეპელა, ისევ ფარფატი და ტკბობა... ტკბობა სურნელით, ფერებით, თბილი მზით და მაცოცხლებელი წვიმით... ისევ ფუტკარი და ალუბლის ნექტარი... ისევ ჩიტი და პატარა გუბურა... ისევ ყვავილები... და ისევ... და ისევ ოცნება...<br /><br />რატომ არის ოდნავ სევდიანი ეს ნაწარმოები?<br /><br />იმიტომ, რომ ჯერ ისევ ზამთარია. ჯერ ისევ ცივა და თოვლია... სინამდვილეში გაზაფხული ჯერ არ მოსულა, მაგრამ მოვა... აუცილებლად მოვა... ზუსტად ისეთი როგორიც ჩემს ოცნებებშია... გაზაფხული მოვა და მე გადავიქცევი პეპელად, ფუტკრად და ღაბუა ჩიტად...<br /><br />ჭია–ჭია მაია, ხვალ როგორი დარია?<br /><br /><iframe width="459" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/7izigJc1C2Q?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-6931361833452428453?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-38126025691048763352011-05-01T11:39:00.002+04:002011-05-01T11:51:43.223+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-ihcvoVFkilM/Tb0Qw8-zMnI/AAAAAAAAAkI/8OX8CoJi-kE/s1600/1450722621_209aa47990.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ihcvoVFkilM/Tb0Qw8-zMnI/AAAAAAAAAkI/8OX8CoJi-kE/s400/1450722621_209aa47990.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601651944708059762" /></a><br />ერთხელ, მე და ჩემი ძმა პატარები, რომ ვიყავით სახლში ბეღურა ჩიტი შემოფრინდა. მახსოვს რამხელა სიხარული შემოიტანა ჩვენს სახლში ჩიტუნას მოულოდნელმა სტუმრობამ. მე და რეზიკო ვხტოდით, ვიცინოდით, ოთახიდან ოთახში გავრბოდით, შეშინებულ ჩიტუნას უკან მივსდევდით. მოკლედ ატყდა ერთი მხიარულება და ჟივილ–ხივილი... მახსოვს მამას გაბრწყინებული თვალები და რაღაც საოცრად თბილი ღიმილი, მთელ ოთახს რომ ანათებდა ისეთი... მამამ ჩიტუნა დაიჭირა და ჩვენ მოგვიყვანა, თავის დიდ და თბილ ხელებში ჰქონდა მომწყვდეული. თავიდან ჩიტი ფართხალბდა, მაგრამ მერე დამშვიდდა – იცოდა, რომ მამა არაფერს დაუშავებდა. მე და რეზიკომ პირველად ვნახეთ ასე ახლოდან ნამდვილი ცოცხალი ბეღურა... გული ორივეს გამალებით გვიცემდა, თითქოს რაღაც განძი აღმოვაჩინეთ, ცნობისმოყვარე თვალებით ვათვალიერებდით ღაბუა ჩიტს. ეს იყო საყვარელი პატარა არსება, რომელმაც ჩვენს სახლში რაღაც სიახლე, სიხალასე შემოიტანა... მამამ გვითხრა თუ ჩიტუნას თავისუფლებას ვაჩუქებდით ის სურვილს აგვისრულებდა...<br /><br /> და ჩვენ ვაჩუქეთ თავისუფლება...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3812602569104876335?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-21371379000012901522011-03-03T02:22:00.008+04:002011-03-03T02:38:02.626+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-2fVsJepE1Ak/TW7GXcz91_I/AAAAAAAAAj4/hAwnNevb-2Y/s1600/nnnnnnnnn.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 377px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-2fVsJepE1Ak/TW7GXcz91_I/AAAAAAAAAj4/hAwnNevb-2Y/s400/nnnnnnnnn.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579615094532069362" /></a><br /><br /><br />ფოლადის გაყინული მასა ეხება საფეთქელს, ისე მაგრად აქვს მიჭერილი ალბათ წითელი ნიშანი დააჩნდება მალე... იარაღი მარჯვენა ხელში უჭირავს, ძარღვები ლამისაა გასკდეს მთელი ორგანიზმიდან წამოხეთქილი სისხლით... იმხელა ენერგიის მოზღვავებას გრძნობს მუჭში რომ ლამისაა ხელში შემოადნეს ლითონის მასა... რა მძიმეა ამ ყველაფრის გააზრება მაგრამ გრძნობ რომ ხსნამდე არც ისე ცოტა გაკლია... ჩვენი გმირი სასოწარკვეთილებისგან თვითმკვლელობამდე მისულა, ფიქრობს რომ ამით იხსნის თავს მძიმე მდგომარეობიდან, გაურბის ყველას და ყველაფერს. სამწუხაროდ საკუთარ თავს, ყველაზე მძიმე მსაჯულს ვერ ემალება, ალბათ უფრო ამ მიზეზით აიხსნება მისი სურვილი, მალე რაც შეიძლება მალე დასრულდეს ყველაფერი... ხელიდან სიმხურვალე იარაღზე გადავიდა... ცოტაც სულ ცოტაც, წამიერად მთელმა ცხოვრებამ თვალწინ ჩაურბინა მაგრამ ამით მხოლოდ დიდი ტკივილი იგრძნო...<br /><br /><br />ათი წამი უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე, 9 წამი – დრო უფრო და უფრო ცოტა რჩება, 8 წამი – უკან დახევას აზრი არ აქვს, 7 წამი – სხვა გამოსავალი უბრალოდ არ არის, 6 წამი – გემუდარები ნურაფერზე ფიქრობ, 5 წამი – უნდა ეცოდებოდს საკუთარი თავი? 4 წამი – სინანულის დრო ახლა არ არის, 3 წამი – ჯერ კიდეც არის დრო გადაიფიქრო, 2 წამი – ვინმეს დაწყდება გული? 1 წამი უფალო, იესო ქრისტე ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი... დამთავდა... უამრავი პასუხგაუცემელი კითხვა... დაკარგული სიცოცხლე... უკუნეთი სიბნელე... სად ვარ ვერ ვხვდები... ვერ ვპოულობ საკუთარ თავს... თითქოს აქ ვარ და თან არც ვარ... <br />უ ს ა ხ ო... <br />უ ს ხ ე უ ლ ო... <br />უ ს უ ლ ო...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2137137900001290152?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-21811905241262705792011-02-06T11:57:00.005+04:002011-02-06T12:27:36.113+04:00მატარებელი თბილისი-ბათუმი... გასვლა 22:30 <br /><br />...00:00 აჩვენებს ჩემს მობილურზე, მატარებლის კუპეში ვარ, გამცილებელი უკვე თხუთმეტი წუთია აქ ზის და პირს არ აჩერებს... მთელი წელი თუ არა, მთელი დღე მაინც ველოდებოდი ამ მომენტს... მინდოდა მარტოს გამეცილებინა ახალი წელი... და აი რა ხდება - მე გამცილებელთან ერთად ვზივარ... ვუსმენ მისი მეუღლის, შვილების ისტორიებს... ისტორიებს თუ ვინ იყო, სად მუშაობდა... ახლა ვინ არის და ცოტაც და იმასაც გავიგებდ მომავალში რას აპირებს... ტირილი მინდა... ხმას არ ვიღებ. ჩემი ლექსიკონი შემოიფარგლება სიტყვებით – დიახ ან არა... ხმაზე მემჩნევა, რომ ცოტაც და ავბღავლდები... მობილურს ვუყურებ 00:00 ... ფანჯრებიდან ჩემი ვარაუდით გორი მოჩანს... ერთი-ორი მაშხალა გაისროლეს აქა-იქ... გამცილებელს არ ვეუბნები, რომ უკვე ახალი წელია... 01:20 წუთია გამცილებელი გავიდა თუ არა პატარა ბავშვივით ავქვითინდი... არა მაინც ჯობია, რომ აქ ვარ მარტო... მახსენდება განვლილი ახალი წლები, ის სიხარული და ფაცი-ფუცი რაც ჩვენს სახლში იყო ხოლმე... შარშანდელის გამოკლებით... კარგია რომ მარტო ვარ ასე გემრილად სხვაგან ვერ ვიტირებდი... ცოტა ხანში, რომ დავწყნარდი ჩემ თავზე მეცინებოდა - ჯერ ახალი წელი არ დამდგარა და მე უკვე მოვასწარი ტირილი... ეს მომენტები იყო ყველაზე ამაღელვებელი და რაღაცნაირი, არა ცუდი თქო ვერ ვიტყვი, ზოგიერთს ალბათ შევეცოდები კიდეც, მაგრამ მე არ ვთვლი რომ ეს ცუდი იყო... საცოდავი ადამიანი იმ მომენტში არაა როცა ტირის, არადა ამ დროს გვიჩუყდება გული, გვეცოდება, გულში ვიკრავთ და ვფიქროთ რითი დავეხმაროთ... ადამიანი საცოდავი მაშინაა სანამ იტირებს... ტირილით ის უკვე გულს იოხებს მანამდე კი გულდამძიმებული და უბედურია... <br /><br />...რაც არ უნდა იყოს ახალი წლის ღამეა და შეიძლება ბევრმა რამემ გამოგიკეთოს გული... თუნდაც იმან, რომ ცხოვრებაში პირველად აკეთებ რაღაცას... ან იმანაც, რომ რაღაც გიჟური იდეა მოგივა თავში და გაქვს უნარი ეს ყველაფერი განახორციელო... სიგიჟეა ის რაც მე გავაკეთე... მაგრამ სამაგიეროდ გავაკეთე ის რაც ჩაფიქრებული მქონდა - ახალი წლის ღამე ზღვის პირას დამათენდა... <br /><br />... ბათუმი თეთრ საბანში გახვეული... თეთრი კონკებით შემოსილი ნაძვის ხეები... სულ ყველაფერი განათებულია ... მე ცოტათი მაღიზიანებს, რომ ეს ხელოვნური მანათობლები უკარგავს თავის ხიბლს სიბნელეში თეთრად მოელვარე ქუჩებს, შენობებს, ხეებს... მივხრაშუნობ თოვლში და სანაპიროზე პირველ ნაკვალევს ვტოვებ... უფრო და უფრო ახლოს მივდივარ აღელვებულ ზღვასთან, შავი ზღვა იდუმალებით მოსილი, ბნელი და პირქუში, ნაპირს ეხეთქბა ძლიერი ტალღები, კენჭების, ტალღების, ზღვის სიმფონია გათრობს და გიზიდავს... სიამოვნებით შევუერთდებოდი ამ სტიქიას... ავყვებოდი ტალღების ცეკვას... მერე რა, რომ ცურვა არ ვიცი ))) ზღვა მიყვება შორეულ ამბებს... თავის ენაზე მიყვებიან ტალღები თუ რა გადახდათ შორეული ქვეყვებიდან მომალთ... მე განაბული ვზივარ და ვუსმენ... ამასობაში ირიჟრაჟა, ცას ლურჯი ფერი შეერია... საოცარი შეგრძნებაა როცა დგახარ სანაპროზე... გარშემო ყველგან თოვლია, ზღვისკენ გაიხედავ და ბუნება შიშვლდება შენს თვალწინ... მეორე მხარეს კი მოელვარე ნათურები, ილუმინაციები და სხვადასხვა სახის საახალწყო მაიმუნობები... ადამიანის შექმნილი... იმ მომენტში გინდება შეუერთდე ბუნების სისადავეს... შეუერთდე გაბრაზებულ ტალღებს სიბნელიდან რომ მოედინებიან... ზოგჯერ აჰყვე და იცეკვო მათთან ერთად, ზოგჯერ კი შეებრძოლო მათ და საპირისპირო მიმართულებით გაცულო... გრზნობ რომ არაფერი გესაქმება ილუმინაციებით განათებულ ხელოვნურ სამყაროში... შენი ადგილი აქ არის - სადაც ბუნება სულ შიშველია და მაინც იმ ყველაფერზე მდიდარი რაც კი ოდესმე შეუქმნია ადამიანს... <br /><br />... ასტორ პიაცოლას მოვუსმენ თქო ვამბობდი... მაგრამ არა, იმიტომ რომ ეს კომპოზიცცია საღამოს უნდა მოისმინო, რიტმებს აყვე და იცეკვო... აქ კი მოვუსმენდი მოცარტს ან ბეთხოვენს... რაღაცას ისეთს, რაც ამ ბნელსა და აღელვებულ ზღვას მოუხდებოდა... <br /><br />...შინ დაბრუნების დროა.. მაგრამ მანამდე ბათუმში ჩემს საყვარელ ადგილებს მოვინახულებ... ნელ-ნელა ჩემს კვალდაკვარ ქვრება ლამპიონები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2181190524126270579?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-18412659242016586462010-03-03T16:51:00.004+04:002011-03-03T11:24:29.517+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/S45n2aeH19I/AAAAAAAAAi0/WYhJYJCN14U/s1600-h/old_woman_cop.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/S45n2aeH19I/AAAAAAAAAi0/WYhJYJCN14U/s400/old_woman_cop.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444403184053770194" /></a><br />დედის დღე..<br /><br />პირველ რიგში, ყველა დედას გილოვავთ დედის დღეს, გისუვებთ ყოველივე საუკეთესოს!!!<br /><br /><br />ჩემი გმირის დედის დღე ცოტათი განსხვავებული. მილოცვებისგან, ყვავილებსგან და სადღესასწაულო განწყობისაგან დაცლილია. <br /><br />აღმაშენებლის გამზირი, შენობებზე ხარაჩოები, ხარაჩოების ქვემოთ დგას მოხუცი ბებია, ძველ გაცრეცილ ჯოხს ეყრდნობა და მოწყალებას ითხოვს. <br />უცნაური ფუსფუსია გარშემო. ყველგან ყვავილები იყიდება, გოგონებს ხელში ყოჩივარდები უჭირავთ, ყველას ბედნიერი სახე აქვს. დღეს რაღაც განსაკუთრებული დღეა ალბათ. თუმცა, მოხუც ბებიას ეს ყველაფერი არ აინტერესებს, იმიტომ რომ მისთვის განსაკუთრებული დღეები არ არსებობს. მას წესიერად საცხოვრებელიც არ აქვს, პენსიას მევალეები ართმევენ. ლუკმა–პურის საშოვნელად ქუჩაში დგას, ყინვაში, წმიმიან და ქარიან დღეებში. ისეთ დღეებშიც, რომელიც სხვებსათვის განსაკუთრებულია, თუმცა ეს ყველაფერი ჩვენს ბებოს არ ეხება. <br />გოგონა უახლოვდება, ხელში ბევრი ყვავილებიდან ორ კონა ყოჩვარდას იღებს და ბებოს აწვდის. ბებიას თვალებზე ცრემლი ადგება, გაყინული და უგრძნობი გული ულღვება, ეს მის სახეზე, მის ნაოჩიან სახეზე ოდნავ აკიაფებულმა ღიმილმა გათქვა. <br />მართალია ცხოვრებამ ძალიან მძიმე ბედი არგუნა, ის მაინც არ არის გაბოროტებული. მორჩილად დგას და ითხოვს მოწყელებას. თუ დაეხმარები დაგლოცავს, თუ არა და არც არაფერს არ გეტყვის, არც ცუდს გაიფიქრებს. მაგრამ შეიძლება იმ მომენტში, როცა შენ უბრალოდ ჯიბეში ხელის ჩაყოფა, ან ჩანთაში საფულის მოძებნა გეზარება, უნდა გაიხსენო რომ ბებოს დღეს საერთოდ არაფერი უჭამია. მისთვის ხუთი თეთრიც კი სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. <br />გოგონამ ყვავილები აჩუქა მაგრამ არ უთქვამს რომ დედის დღეს ულოცავს. მოხუცს სახეზე სიხარულზე მეტად გაკვირვება ეტყობოდა. ამ ოთხმოც წელს მიტანებულ მოხუცებულსაც ყავდა შვილები. თუმცა იმის გახსენება, რომ ის დედაა ტკივილს გვრის. <br />შველები...<br />ერთ ბიჭი – უფროსი, ცოტათი ავარდნილი იყო. დედას არ ჰქონდა დრო რომ სახლში ყოფილიყო და უფრო მეტი ყურადღება მიექცია ადრე დაობლებული შვილებისათვის. 19 წლის იყო რაღაც უსიამოვნებაში გაეხვია. ერთ უსიამოვნებას მეორე მოჰყვა. ოქროს უბანში ცხოვრობდნენ მაშინ. დღესაც იქ ცხოვრობს ჩვენი ბებია, ოღონდ იმ სახლის სარდაფში სადაც ადრე ცხოვრობდა.<br />მოკლედ უფროსი შვილი ხელიდან წავიდა, ცხოვრება ვერ აეწყო. ამასობაში საქართველოშიც დიდი არეულობები დაიწყო. ერთხელ გასინჯა, ერთს მეორე მოყვა როგორც ხდება ხოლმე. დედა ამჩნევდა რომ სახლში ნივთები ქრებოდა, მაგრამ დიდ ყურადღებას არ აქცევდა. იმედი ჰქონდა, რომ ყველაფერი უმისოდაც მოგვარდებოდა. <br />უმცროსი ხუთი წლით პატარა იყო. ბიჭებს ხშირად მოსდიოდათ უთანხმოება. უმცროსი მეტად ფიცხი ხასიათის იყო. ძმის მაგალითით იზრდებოდა. თუმცა ის წამალზე მეტად სხვების სქელ–სქელ საფულეებს ეტანებოდა. ერთხელაც ჩაავლეს და ჩასვეს 4 წლით. 4 წელი არ მოუწია პატიმრობა დროზე ადრე შეუწყვიტეს. ეს დედას ერთი ოთახის ფასად დაუჯდა, რომელიც კარის მეზობელს მიყიდა. თუმცა ციხიდან გამოსვლის შემდეგ უფრო მეტად დახვეწილი და გაცნობიერებული იყო, როგორ უნდა მოეპარა ისე, რომ აღარ მოხვედრილიყო ციხეში. ჯიბის ქურდობიდან ბინების გაქურდვაზე გადავიდა. საქმე გამოდიოდა, წამლის ფული ყოველთვის იყო. საჭმელზე ყოველთვის დედა ზრუნავდა, მაგრამ სახლში თითქმის არ ჭამდა, მხოლოდ გამთენიისას მიდიოდა დასაძინებლად. <br />მეზობლები...<br />ორი შვილი ყავდა. ერთი ყალთაბანდი და უსაქმური ტიპები იყვნენ. არა მე ამას არ უნდა ვამბობდე ჩემი მიშიკოს პატრონი, მაგრამ... რა მოხდა რა მოუვიდაო? არ ამბობენ, მაგრამ როგორ არ ვიცით, ჰგონიათ ვერ ვხვდებით?! სახლშ მოხდა ეგ ამბავი? კი სახლში უპოვიათ საწოლის გვერდზე. ეს რომელი უმცროსი რომ იყო? არა, როგორც გავიგეთ უფროსი, თუმცა არც მეორე აკლებს და თუ ასე გააგრძელა მიყვება თავის ძმას. ჩშშშ.. არ გაიგონ.<br />მრავალი ტანჯვის და წამების მიუხედავად, დედისთვის ორი შვილი სიცოცხლეზე მეტად ძვირფასი იყო. რას არ გააკეთებდა რომ არაფერი დაკლებოდათ. მზად იყო ყველაფერი გაეყიდა და თავი მოეკლა მათი გულისთვის. ნარკომანობასაც და ქურდობასაც აპატიებდა, მთავარი ის იყო, რომ ცოცხლები ეგულებოდა. ახლა კი თითქოს გულის ნახევარი ამოგლიჯეს. ამ ტკივილის გაქარვება არავის შეეძლო. ახსენდებოდა მისი პატარაობა, როგორ აიდგა ფეხი, მამასთან ერთად როგორ თამაშობდა. ღმერთო გევედრები იქნებ დაბრუნდეს ისევ იმ დროში, იქნებ მოახდინო სასწაული დაბრუნდეს ისევ იქ. რატომ არის ადამიანი ამხელა ტკივილისათვის განწირული. რატომ იბადებიან საერთოდ? არ მჯერა რომ მხოლოდ იმიტომ, რომ ტკივილისა და ტანჯვის შემდეგ ქუჩაში იდგეს და ყინვასა და თოვლში მოწყალებისათვის ჰქონდეს ხელი გაწვდილი.<br />უმცროსი ბიჭი კიდევ ერთხელ დაიჭირეს, აჯერად სასჯელი უფრო მკაცრი იყო, საბოლოოდ 9 წელზე ჩამოუყვანეს. 9 წლის შემდეგ არაფერი შეიცვალა, დედა უფრო მეტად დაბერებულიყო. ისევ მუშაობდა ოღონდ სკოლაში დამლაგებლად. იქიდან გამოუშვეს, უკვე დაბერდიო უთხრეს.<br />ერთმა მისმა "პაძელნიკმა" მოსკოვში რაღაც საქმე წამოიწყო. ერთ კამერაში ისხდნენ. მერე რამდენიმეჯერ ერთმანეთს გვერდში დაუდგნენ და ასეთი საქმეებისთვის სწორედ სანდო და გამოცდილი მეწყვილე სჭირდებოდა. <br />თბილისში დაურეკა თავის მეგობარს. უთხრა შენ მთავარია ჩამოდიო, დანარჩენი ჩემზე იყოსო. მოსკოვში წასვლას ფული უნდოდა, ვიზა და მთელი ამბები. ორჯერ ნასამართლევს რუსეთში ღია კარით არ დახვდებოდნენ. დედას პირდებოდა ყველაფერი კარგად იქნება, მთავარია მე წავიდეო. ოქროს კოშკებს უგებდა. მოკლედ მაინც დაითანხმა და სახლი გაყიდეს. დედა იძულებული გახდა სარდაფში მოეწყო თავისი კუთხე. ეს სარდაფიც აღარ იყო მისი საკუთრება, მაგრამ ბინის ახალმა მეპატრონეებმა ქუჩაში გასაგდებად ვერ გაიმეტეს. <br />პრველ თვეებში რაღაც მცირე თანხას უგზავნიდა ბიჭი. პირველად რომ გამოუგზავნა ცრებლებად დაიღვარა. იფიქრა მის ტანჯვას ბოლო მოეღებოდა. შემდეგ უფრო და უფრო იშვიათად უგზავნიდა. ბოლოს ურეკავდა და ატყუებდა თანხა გამოგიგზავნე და გზაში დაიკარგაო. სულ ბოლოს რომ დაურეკა ფული მჭირდებაო უთხრა. ძალიან დიდ თანხაზე იყო საუბარი. ამის მერე საერთოდ აღარ შეხმიანებია. მეზობლებში ჭორები დადიოდა დაიჭირესო, ვიღაც შემოაკვდა და სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯესო. <br />დღეს...<br />დღეს კი სწორედ ისაა რითაც დავიწყე... 3 მარტი... დედის დღე... არმაშენებლის გამზირი და მოხუცი ბებო გაცრეცილი ჯოხით ხელში.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1841265924201658646?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-36754725299821230942010-01-19T08:18:00.005+04:002010-01-19T08:24:23.505+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/S1Uz6-kQ5vI/AAAAAAAAAis/f71YdaqDC3M/s1600-h/audrey2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 233px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/S1Uz6-kQ5vI/AAAAAAAAAis/f71YdaqDC3M/s400/audrey2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428302014185531122" /></a><br /><br /><br />გარეთ ჯერ ისევ ღამე იყო, როცა კატის განწირულმა კივილმა გამაღვიძა..<br />ძალიან ვნერვიულობ, ჩემი ფიფო არსად ჩანს, ოთახები შემოვიარე, გარეთ წვიმს მაგრამ მე მაინც გავედი, არსად ჩანს არც ეზოში და არც ქუჩაში..<br />რამდენიმე დღის წინ ამეკვიატა ფიფოზე ფიქრი.. აქ ერთ–ერთ პოსტში მიწერია კიდეც, თუ რა არის ჩემი ფიქრების ბოლო.......((((<br />არ მინდა, რომ ჩემს ფიფოს რამე მოუვიდეს.. ძალიან, ძალიან ძვირფსია ჩემთვის..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3675472529982123094?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-90021571153635968722010-01-07T11:44:00.001+04:002010-01-07T11:48:07.246+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/S0WRl9t9pGI/AAAAAAAAAiU/j8jJ4rEg6gg/s1600-h/Audrey_Hepburn_as_Jemima_Jones_-_Bazaar,_September_1959.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/S0WRl9t9pGI/AAAAAAAAAiU/j8jJ4rEg6gg/s400/Audrey_Hepburn_as_Jemima_Jones_-_Bazaar,_September_1959.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423901407646164066" /></a><br />...შობის დილა...<br />შობის დილა თენდება.. ბავშვები ისევ ლოგინში ვნებივრობთ, დედა კი დილიდან სამზარეულოში ფუსფუსებს. მამა მოუთმენლად ელოდება როდის გამოცხვება საშობაო კვერები და ისიც სამზარეულოში წრიალებს, ოღონდ არ იცის დედას რაში მიეხმაროს და სავარაუდოდ ხელს უშლის.<br /> <br />ეს საოცარი რიტუალია, რომლის გარეშეც წარმოუდგენელია ჩემი ბავშვობის მოგონებები. როგორც ბებია, როგორც პირველი თოვლი და ფანჯრებზე ლამაზი ყვავილები, ყინვას რომ მოუხატავს. მოკლედ ზამთარი, მთერი თავისი მშვენებით.<br /><br />საშობაო კვერების სუნი მთელ სახლში ტრიალებს. დედა და მამა ოთახში შემოდიან, დედას დიდი საინი უჭირავს, ზედ ბევრი კვერები აწყვია, ერთ–ერთში სანთელი ანთია. მამა კვერებს გაბრწყინებული სახით გვაწვდის და გვახსენებს, თუ როგორ უნდა შემოვიტაროთ საათის ისრის მიმართულებით (დედას ყოველთვის ეშლება). <br /><br />... ,,წელი მთელი, გული მხიარული... წელი მთელი, გული მხიარული... წელი მთელი, გული მხიარული“...<br /> <br />ბევრი წლის შემდეგ...<br />ძალიან მინდა მიხაროდეს, როგორც ადრე... მაგრამ მაინც სევდიანი განწყობით ვხდები შობას... ამის მიზეზი ძალიან ბევრია – 2010 წლის შობის დილას, აღარც საშობაო კვერების სუნი ტრიალებს სახლში, პატარა ბავშვებიც სადღაც გაქრნენ, ოთახშიც არავინ შემოდის – არც მომღიმარი, არც სევდიანი, არც გაბრწყინებული და არც ჩამქრალი თვალებით... <br />სახლში მინდა, ჩემს სახლში... <br />ბევრი წლით უკან...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-9002157115363596872?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-41848118491842210602009-09-17T03:41:00.001+04:002009-09-17T03:43:52.980+04:00მზე, ცისარტყელა, ქათქათა ღრუბლები, ყვავილები და ღიმილი... მათრობს სამოთხის ყვავილების სურნელი. მე არ ვიცი გარეგნულად როგორი ვარ, მაგრამ ზუსტად ვიცი როგორია ჩემი შინაგანი საყარო - მზის სხივებით გასხივოსნებული და ათასგვარი ფერის პეპლებით მოფარფატე, კიდევ უფრო ფერად და ჯადოსნურ ყვავილებზე. <br />ყველაფერი ჰაეროვნად მსუბუქია, გეუფლება საოცარი უწონადობის შეგრძნება და იძირები ამ ქვეყნად ყველაზე ფაფუკ და ჰაეროვან ყვავილის მტვერში, ისევე გიზიდავს როგორც ფუტკარს ნექტარი... ღრმად ჩაისუნთქავ ამ საოცრებას და თავად გადაიქცევი ყვავილების სუნთქვად და პეპლის ფრთის ფარფატად.<br />ჩემი სამყარო და თუ გნებავთ რეალობაც ეს არის... ვიცი რომ უცნაურად ჟღერს, მაგრამ ჩემთვის ოცნება ისეთივე რეალურია როგორც სიზმარი, რომელსაც ვერ იჯერებ რომ მხოლოდ სიზმარია...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4184811849184221060?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-65496034498646856922009-09-17T02:06:00.002+04:002009-09-17T02:20:42.012+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SrFkr0Sl1KI/AAAAAAAAAiE/xN7yElans8E/s1600-h/audreu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SrFkr0Sl1KI/AAAAAAAAAiE/xN7yElans8E/s400/audreu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382193733618226338" /></a><br />ცენტრი აფრიკულ ჰანგებს ამღერებს. კოღოებისგან თავის დასაცავად კომბოსტოსავით შეფუთული ვზივარ-ვწევარ ჩემს ოთახში. ამ სამყაროსთან მარტო კოღოების ბზუილი მაბრუნებს... აქამდე ბევრჯერ გამიკეთებია და კიდევ ძალიან ბევრჯერ გავაკებ ამას... ვხუჭავ თვალებს და ამ ჰანგებში ვიკარგები. სადაც მინდა იქ მოვხვდები, აფრიკაში ან სულაც სულ სხვა პლანეტაზე. ჩემი დროის მანქანა ამუშავდება და შემიძლია ეგვიპტეში ვიმოგზაურო ფარაონების სანახავად. ეს ერთგვარი თავდაცვის მექანიზმია, რადგან რაც ჩემს გარშემოა, ხალხი, სახლი და საერთოდ ყველაფერი, გამოგონილი და ყალბია, მე არ მინდა ამ სიყალბეში ცხოვრება... ჩემი ფარაონები, აფრიკელი მეგობრები და ბერძენი ფილოსოფოსები ბევრად უფრო რეალური და ნამდვილია ვიდრე ის ხალხი ვინც თუნდაც ამ სახლში ცხოვრობს. ისინი ჩემთვის უცხოები არიან. ყველა ძალიან ბევრ შეცდომას უშვებს, ძალიან სამწუხაროა რომ ამ სივრცეში მიწევს ცხოვრება...<br />ვიცხოვრები უკაცრიელ კუნძულზე, ან ქვეყანაში სადაც სულ ბავშვები არიან. ბავშვები რომლებიც არ იზრდებიან. რა კარგი იქნებოდა. ძალიან მიყვარს ბავშვები მარტივი მიზეზის გამო - გულწრფელი და ნამდვილია ბავშვი. იცინის მაშინ როცა ნამდვილად უხარია, ტირის როცა ნამდვილად სტკივა. წმინდა და სპეტაკია.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-6549603449864685692?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-76253689369849394692009-08-14T20:46:00.005+04:002009-08-14T23:13:41.662+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SoWhIG7UJ_I/AAAAAAAAAhs/5NKyHOOMLAQ/s1600-h/2179111325_91a8d95165.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SoWhIG7UJ_I/AAAAAAAAAhs/5NKyHOOMLAQ/s400/2179111325_91a8d95165.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369875291379607538" /></a><br /><br />შეიძლება ოდესმე ეს პოსტი წავშალო, იმიტომ რომ სხვა ადამიანის ცხოვრებაში ფათური არ მიყვარს, მაგრამ ამ მომენტში ისე ცუდად ვარ სადმე რამე რომ არ დავწერო არ შემიძლია...<br />პირველად როდის განვიცადე ადამიანის ამ ცხოვრებიდან წასვლა და სხვა სამყაროში გადასახლება ანუ გარდაცვალება ზუსტად არ მახსოვს... ბებია რომ დაიღუპა ძალიან პატარა ვიყავი, ვერ გავარკვიე მაინც რატომ იყო ჩვენს სახლში ამდენი ხალხი. სამაგიეროდ მახსოვს როდის მეტკინა ყველაზე მეტად, მამა რომ დაიღუპა აი მაშინ, მიუხედავად იმისა, რომ ორი წელი გავიდა მას შემდეგ, ჩემთვის ძალიან ძნელია ამ ყველაფერზე ფიქრი და იმ საშინელი დღის გახსენება...<br />როცა პიროვნებას აღიქვამ მხოლოდ შენს ცხვირწინ მდგარი მონიტორით, შეუძლებელია გქონდეს განცდა, რომ ნიკის მიღმა ნამდვილი ადამიანია, შეიძლება გაცივდეს, ახველებდეს ან აცემინებდეს... და თითქოს ისიც ისეთივე ვირტუალურია როგორც მთელი ინტერნეტ-სივრცე. აღმოაჩენ რომ არათუ გაცივდეს ან სიცხე ქონდეს, არამედ შეიძლება ერთ დღეს დახუჭოს თვალი და აღარ გაახილოს... მექსის დაღუპვა იყო ძალიან ძნელი აღსაქმელი ჩემთვის, ვგრძნობდი რომ რაღაც უცნაური მოხდა... შეწუხებაზე მეტად გაოგნება... იმდენად ვერ აღიქვამ ამ ადამიანს რეალურად, რომ უბრალოდ გაოგნებული ხარ, როგორ გარდაიცვალა? ის ხომ არ არის ნამდვილი?... როგორ შეიძლება ინტერნეტში არსებული ნიკი, ავატარი ან პოსტი გარდაიცვალოს? მაგრამ ამ ნიკის ავატარის და პოსტის მიღმა ნამდვილი ადამიანია რომელიც სუნთქავს... <br />იგივე უცნაური შეგრძნება დამეუფლა დღეს... როცა გავიგე რომ ვიღაცისთვის ერთ-ერთი ბლოგერი, მირამაქსისთვის ქმარი და ჩემთვის საინტერესო ადამიანი გარდაიცვალა... ამ კლავიატურას და ასოებს, საერთოდ სიტყვებსაც კი არ შეუძლიათ გადმოსცენ ის საშინელება რასაც ახლა მე ვგრძნობ და განვიცდი... ადამიანები ერთ დღეს ვხუჭავთ თვალებს და ჩერდება დრო... ადამიანის მიერ გამოგონილი საათები, წუთები, წამები (ნა-წამები)...<br />მართალი ყოფილა მითი, რომ უფალს კარგი ადამიანები მიყავს თავისთან... ის ხომ არ არის ნამდვილი?... ვირტუალურია როგორც ჩემი წარმოსახვა...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-7625368936984939469?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-26959116833047136792009-08-12T16:02:00.005+04:002009-08-12T16:15:51.511+04:00..............<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rczWGpZhG40&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rczWGpZhG40&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /><strong>The Man I Love</strong><br /><br /> Someday he'll come along, The man I love<br /> And he'll be big and strong, The man I love<br /> And when he comes my way<br /> I'll do my best to make him stay <br /><br /> He'll look at me and smile, I'll understand<br /> Then in a little while, He'll take my hand<br /> And though it seems absurd<br /> I know we both won't say a word<br /><br /> Maybe I shall meet him Sunday, <br /> Maybe Monday, maybe not<br /> Still I'm sure to meet him one day<br /> Maybe Tuesday will be my good news day<br /><br /> He'll build a little home, That's meant for two<br /> From which I'll never roam, Who would, would you<br /> And so all else above<br /> I'm dreaming of the man I love<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2695911683304713679?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-6032477994377988242009-06-05T19:22:00.000+04:002009-06-05T19:23:36.204+04:00გუშინ შუაღამისას ვსეირნობდი.. წვიმაში.. ქოლგით ხელში.. რა ლამაზია ღამით წვიმა... მანქანის ფარების სინათლეზე უფრო კარგად ჩანს... ძალიან კარგი იყო.. სულ არ მციოდა.. და არსად არ მეჩქარებოდა.. და საერთოდაც არაფერზე არ ვფიქრობდი.. ანუ იმდენად მომწონდა ის ფაქტი რომ მე წვიმაში ღამის თორმეტ საათზე ვსეირნობ.. ქუჩაში ძაღლიც კი არსადაა.. რომ საერთოდ არაფერზე მეფიქრებოდა.. მე მაინც მგონია რომ გონება სწორედ მაშინ ისვენებს ყველაზე მეტად როცა საერთოდ არაფერზე არ ფიქრობ.. <br /><br />ხოლო რაც შეეხება სიზმარს...<br /><br />სიზმარი ჩემთვის მეორე სამყაროა, რომლის გარეშეც ჩემი ცხოვრება უბრალოდ წარმოუდგენელია.. ხანდახან ძნელია გარკვევა, სიზმარში რაც ხდება ის ყველაფერია სიზმარი თუ ეს რეალობაა სინამდვილეში სიზმარი... ორივე მომწონს და ორივე კარგია.. არა რასაკვირველია სიზმარშიც ვხედავ ცუდ რაღაცეებს.. ომს და ასე შემდეგ... სამაგიეროდ სიზმარში როცა ომია მე არ მეშინია.. იმიტომ რომ იქ არის ის ვისთან ერთადაც არაფრის არ მეშინია დედამიწის ზურგზე.. ოო, რა იქნება ნეტავ მართლა სიზმარი იყოს რეალობა.. სულ არასოდეს გავიღვიძებდი.. ამ ცხოვრებაში არაფერია შეუსრულებელი.. საერთოდ არაფერი.. ყველაფრის გაკეთება და ყველაფრის მიღწევა შეგიძლია ადამიანს მთავარია გინდოდეს და მოინდომო... მაგრამ არის ერთი რამ რასაც ვერასდროს ვერ გავაკეთებ. . ყოველშემთხვევაში ამ ცხოვრებაში მაინც .. სწორედ ამიტომ მინდა რომ დავრჩე ჩემს სიზმრებში და იქ ვიცხოვრო.. <br /><br />და საერთოდ, რისთვის ვწვალობთ ადამიანები ამდენს მაინც არ მესმის... ეს ყველაფერი მაინც წარმოსახვაა და მეტი არფერი... წარმოსახვა და სხვა არაფერი... ვეცადოთ რომ წარმოსახვაში მაინც იყოს მშვიდობა.. სიყვარული სითბო და სიკეთე.. რა კარგი იქნებოდა რომ ასე იყოს..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-603247799437798824?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-26787922312929798722009-05-09T00:49:00.005+04:002009-05-10T14:55:49.124+04:00სალამი, ჩემო დღიურო... როგორ ხარ აქ მიტოვებული სულ მარტო?.....))))) რომ გითხრა მომენატრე თქო ალბათ არ დამიჯერებ, მაგრამ არაუშანს... ვეცდები ამის შემდეგ ამდენი ხნით არ დაგტოვო.......))))<br />...დილის ცხრა საათზე გამოვიარე მერიასთან... რასაკვირველია სამსახურში მივდიოდი და ამ დროს დარეკა მერიის საათმა...<br />ასე დაიწყო ერთი ჩვეულებრივი გოგონას, ერთი ჩვეულებრივი დღე, ერთ ჩვეულებრივ ქალაქში...<br />მერიასთან უფრო სწორად კი ყოფილ მერიასთან რომ გაიარა იყო ზუსტად 9 საათი და საათმა დარეკა...<br />სამსახურში ორი საათი დავყავი, ძირითადად ინტერნეტში ვიქექებოდი რეფერატის მასალის მოსაძებნად...( მორიგი მახათი)... სულელური ფორმალობა, ხელი მოვაწერე ანუ დაფიქსირდა რომ ცხრა საათზე მივედი სამსახურში, მორიგი ბიუროკრატიული გადმონაშთი.......((((<br />თუმცა ჩვენი ახალი მოადგილე რაციონალურად აზროვნებს, დანერგა ის რასაც ამდენი ხანია ვითხოვდი, სამუშაო დღე უნდა დაიწყოს ცხრიდან ათამდე და დამთავრდეს ექვსიდან შვიდამდე, იმაზე იყოს დამოკიდებული როდის მოხვალ, მთავარია შრომის კოდექსით გათვალისწინებული 8 საათი იმუშავო.....))) ნუ რასაკვირველია ყველამ დამცინა როცა ეს ვთქვი, მაგრამ დღეს ზუსტად ამ სისტემაზე ვართ გადასული.......))))<br />მოკლედ ამ მოსაწყენი ფორმალობის შემდეგ შევუდექი ჩემს ყოველდღიურ საქმიანობას... და ცოტა ხნის მერე წავედი უნივერსიტეტში...<br />უნივერსიტეტში იგივე სისულელე რაც ყოველთვის ... აღარ დავკონკრეტდები... თემა რეფერატისთვის, ერთი საინტერესო მეორე ისე რა... უბრალოდ მეზარება... თვითგამორკვევის უფლებაზე რა უნდა დავწერო???<br />მერე ისევ სამსახურში...<br /><br />მთელი დღე ამ სიმღერას ვუსმენ... : )))))<br /><img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border=0 width=0 height=0 src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bHQ9MTI*MTk1MjM5NTQyNyZwdD*xMjQxOTUyNTUwNjc3JnA9MTgwMzEmZD*mbj1ibG9nZ2VyJmc9MSZ*PSZvPTA2NjY5NDk5YmU1NTRkNjQ4MTI1YjQxYzBjMjE1OTBk.gif" /><center><p style="visibility:visible;"><embed src="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/notebook.swf?myid=21663613&path=2009/05/08" quality="high" wmode="transparent" flashvars="mycolor=FFE061&mycolor2=FF5FB9&mycolor3=64A1FE&autoplay=false&rand=1&f=4&vol=100&pat=0&grad=false" width="240" height="117" name="myflashfetish" salign="TL" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" border="0" style="visibility:visible;width:240px;height:117px;" > </embed><br><a href="http://www.mixpod.com/playlist/21663613" target="_blank"><img src="http://images.myflashfetish.com/btns/notebook/tracks.gif" title="Get Music Tracks!" style="border-style:none;" alt="Music"></a><a href="http://www.mixpod.com" target="_blank"><img src="http://images.myflashfetish.com/btns/notebook/create.gif" title="Create Your Free Playlist!" style="border-style:none;" alt="Playlist"></a><a href="http://www.mixpod.com/ringtones/21663613" target="_blank"><img src="http://images.myflashfetish.com/btns/notebook/ringtones.gif" title="Get Ringtones From This Playlist!" style="border-style:none;" alt="Ringtones"></a><br /><a href="http://mixpod.com">Music Playlist</a> at <a href="http://mixpod.com">MixPod.com</a></p></center><br /><br />სამსახურში რა ხდებოდა საღამოს ისე კარგად აღარ მახსოვს... ალბათ განსაკუთრებული არაფერი თორემ დამამახსოვრდებოდა... პრინციპში რატომ უნდა მიკვირდეს, როგორც წესი საინტერესო ხომ არაფერია.......))))<br />იქიდან რომ წამოვედი და მერიასთან გამოვიარე აბა რა მოხდა თუ გამოიცნობ? მერიის საათმა ისევ დარეკა და ისევ 9 საათი იყო.... ანუ რა? ... ანუ ის, რომ 9-დან 9-მდე არაფერი არ მომხდარა ღირებული... ეს ცუდია ძალიან ცუდი...<br />თავისუფლების მოედანი დაემსგავსა ერთ დიდი უნიტაზს, დიდი ხნის ჩასარეცხ უნიტაზს, უცხოელები დადიან ფოტოაპარატებით და იღებენ იმ ქაქს რაც ჩვენს გარშემო ხდება... არა, უკულტუროები რომ ვიყავით კი ვიცოდი მაგრამ ამ დონის?! შესაბამისმა სამსახურებმა არ დადგეს ეკო-ტუალეტები (თურმე ასე ქვია იმ რაღაცას)... ალბათ იმ იმედით რომ საშინელი ანტისანიტარიით რიგითი მოქალაქეებიც შევწუხდებოდით და უკმაყოფილებას გამოვხატავდით ოპოზიციის აქციების გამო... არა ბატონო, უკმაყოფილებას პირველ რიგში თქვენს მიმართ გამოვთქვამ, რომ სათანადო რეაგირებას არ ახდენთ... უკვე ამოვიდა ყელში ამდენი ანტისანიტარია...<br />მეორე უკმაყოფილებაც მინდა გამოვთქვა ამ აქციების მიმართ - როდემდე უნდა მჭირდებოდეს უნივერსიტეტიდან სამსახურში მოსასვლელად ორი ტრანსპორტის შეცვა?! თავი რომ დავანებოთ ხარჯს, დრო მეკარგება უამრავი... რომელიც ესოდენ ძვირფასია ჩემთვის.........))))<br />ხომ ხედავთ არ მიდის ეს სააკაშვილი, იქნებ გამონახოთ სხვა ფორმა პროტესტის?... მე არ ვიცი რატომ გვჭირს ქართველებს ეს ქრონიკული სენი, დადგება თუ არა გაზაფხული მაშინვე გამოვეფინებით ქუჩაში და ვიწყებთ აქციებს.........))))<br />აღარ დავწერ აქ ცუდ რაღაცეებს... იმიტომ რომ უარყოფითად იმუხტება აქაურობა, ცუდ ენერგიას იღებს და აფრქვევს.......)))))<br />ზოგადად კი ყველაფერი ძალიან კარგადაა... ცხოვრება კვლავინდებურად მშვენიერია.....))))<br />შეიძლება ცაზე არ არის ცისარტყელა, მაგრამ შენ თუ გინდა აუცილებლად დაინახავ უზარმაზარ ფერად ცისარტყელას, მე ვხედავ ცისარტყელას... და მინდა რომ ყველამ ისწავლოს როგორ უნდა დაინახონ ცისარტყელა მოკრიალებულ ცაზე მაშინ როცა ის არ არის.........))))<br />სახლში რომ მოვდიოდი ერთი ბიჭი მომესალმა... ძალიან საყვარელია, გონება შეზღუდულია, როცა მხვდება ისე თბილად მომიკითხავს ხოლმე... სადღაც ჩვენსკენ ცხოვრობს... მოკლედ მხოლოდ გამარჯობით არ შემოვიფარგლე გავუღიმე, მეც მოვიკითხე და წამოვედი......))))<br />ჩემს ქუჩაზე მართალია საოცარი გაზაფხულის ყვავილების სუნი აღარ იგრძნობა რაც ხეების ყვავილობისას იყო ხოლმე... მაგრამ ქუჩის ბოლოს სადამდეც თვალი წვდებოდა იდო უზარმაზარი, ბურთივით მთვარე.... შეუძლებელია ასეთ მომენტებში მთვარე უფრო მეტად არ გიყვარდეს ვიდრე მზე.......)))))<br />არა მზეც მიყვარს რასაკვირველია, მაგრამ ცისარტყელა ყველაზე ყველაზე მეტად მიყვარს... წვიმაზე მეტადაც კი... იცით რატომ?<br />მზეს + წვიმა = წისარტყელას : ))))))))<br />აი ამიტომ მიყვარს ცისარტყელა.....)))) ცისარტყელა მოიცავს ფერთა გამას, რაც კი არსებობს... რისი აღქმაც შეგვიძლია... ცისარტყელას რომ უყურებ უნდა ჩათვალო, რომ მთელს სამყაროს ხედავ... იცით რატომ? იმიტომ რომ მთელი სამყარო ცისარტყელის ფერებია... სიყვარულს, მონატრებას, სიხარულს, ტკივილს, ბედნიერებას... ყველას თავისი ფერები აქვს..........))))<br /><br />მთავარია დაინახო ცისარტყელა კრიალა ცაზე.........))))</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2678792231292979872?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-25557359362958516082009-03-02T12:17:00.003+04:002009-03-02T12:49:07.845+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaudCaP3_jI/AAAAAAAAAeo/ZTxrGHcamhM/s1600-h/movies_classics_audrey_hepburn_dress_668487105541.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308509250517466674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 268px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaudCaP3_jI/AAAAAAAAAeo/ZTxrGHcamhM/s400/movies_classics_audrey_hepburn_dress_668487105541.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />დღეს ორი მარტია... არ ვიცი რატომ ვწერ ან რას ვწერ, მაგრამ რაღაც მინდა რომ დავწერო ... მინდა ხმამაღლა ვიყვირო რომ ორი მარტია, რომ არ მიყვარს და მეზიზღება ეს დღე... დღე როდესაც დამთავრდა რაღაც... ზუსტად ორი წლის წინ ამ დღეს გაჩერდა დრო... და დროსთან ერთად გაჩერდა ყველაფერი... გაჩერდა გულისცემა... და დაიწყო... რა დაიწყო? არც არაფერი... მხოლოდ მონატრება, უდიდესი მონატრება... ყველაზე თბილი, ყველაზე ძვირფასი... ის ვისაც ყოველთვის ესმოდა ჩემი... ადგა და წავიდა... რატომ წავიდა? არ ვიცი... რომ შემეძლოს დავიწყება ... მაგრამ თან არ მინდა... როცა გტკივა და როცა კარგავ ადამიანს მაშინ ხვდები როგორი ძვირფასია შენთვის... და როცა გენატრება, ძალიან ძალიან... აი მაშინ კიდევ უფრო მეტად გიყვარდება... და მგონი ღირს ეს სიყვარული იმად რომ გახსოვდეს... და გტკიოდეს... და ტიროდე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2555735936295851608?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-56946466310926007722009-02-28T00:12:00.003+04:002009-02-28T00:20:17.628+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SahK7sLaNII/AAAAAAAAAeg/x05SlRXyUy0/s1600-h/cupoftea.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307574550187881602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SahK7sLaNII/AAAAAAAAAeg/x05SlRXyUy0/s400/cupoftea.jpg" border="0" /></a><br /><div>ვაყალიბებ ჩაის უიმედოდ მომლოდინეთა კლუბს... აგერ უკვე საათნახევარია ველოდები ნანატრ ჩაის მაგრამ არ მოაქვთ... ჩვენს რიგებში უკვე, არც მეტი არც ნაკლები ოთხი ადამიანია... დიახ მეგობრებო!!! ეს არ არის კოლოსალური რიცხვი მაგრამ ჩვენ ვიზრდებით და სულ მალე მთელი არმია ვიქნებით... მოიხსენით კომპლექსები და აღიარეთ რამდენჯერ მოგიწიათ უიმედოდ ლოდინი... ჩვენ გვესმის თქვენი... ჩვენ თქვენთან ერთად ვართ... ამ მძიმე წუთებს ერთად გადავიტანთ.........))))) </div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5694646631092600772?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-72642434309390165532009-02-22T16:53:00.013+04:002009-02-22T18:07:21.990+04:00<div>14.02.2009<br /></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305606590084102066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFNFVfvN7I/AAAAAAAAAdQ/KvGX8EpDHE4/s400/IMG_0364.JPG" border="0" /></div><div>...</div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305607162928959890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFNmrgmEZI/AAAAAAAAAdY/rHUTTdUmzGI/s400/IMG_0366.JPG" border="0" />...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305608054963898530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFOammTCKI/AAAAAAAAAdg/BSwiWQaWSc4/s400/IMG_0368.JPG" border="0" />...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305609172036712978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFPboBNehI/AAAAAAAAAdo/pIXSZ3G6rxA/s400/IMG_0380.JPG" border="0" />...<br /></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305617687959861602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFXLUTgeWI/AAAAAAAAAdw/F9IthLAw0co/s400/IMG_0405.JPG" border="0" />...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305618075322817522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFXh3WCG_I/AAAAAAAAAd4/QBW0iX5n_Jo/s400/IMG_0424.JPG" border="0" />...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305618569017755570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFX-mgFB7I/AAAAAAAAAeA/CVl1C2D0-aY/s400/IMG_0407.JPG" border="0" />...<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305619714755776514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFZBStT0AI/AAAAAAAAAeQ/MdphncOlQo0/s400/IMG_0510.JPG" border="0" /></p><div>...</div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305619047421137058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFYacsVUKI/AAAAAAAAAeI/7QxrAwciXsA/s400/IMG_0493.JPG" border="0" /><br /><p>...</p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305620282559328594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SaFZiV8OcVI/AAAAAAAAAeY/JRi3f1FmL0w/s400/IMG_0438.JPG" border="0" /><br /><p>the end.. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-7264243430939016553?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-16949003804413408142008-12-23T00:56:00.005+04:002008-12-23T01:22:37.744+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SVAEu9gMdUI/AAAAAAAAAc4/FfU8TLZOMBU/s1600-h/28784894_Audrey_Hepburn.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282727567735682370" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 273px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SVAEu9gMdUI/AAAAAAAAAc4/FfU8TLZOMBU/s400/28784894_Audrey_Hepburn.jpg" border="0" /></a><br /> არც დამესიზმროთ... და არც უნდა ვიფიქრო თქვენზე... <div><br /><div>თორემ მოხდება რაღაც ცუდი, ძალიან ცუდი... მაგრამ თქვენ ამას ვეღარ გაიგებთ...</div><br /><div>და იცით რატომ? იმიტომ რომ აღარ იქნებით... აღარ ისუნთქებთ... აღარ იცოცხლებთ...</div><br /><div>ყველას გაფრთხილებთ ნუ მოხვალთ ახლოს...</div><br /><div>ჯერ გამახსენდა... მერე დიდხანს ვიფიქრე მასზე... და მოხდა ის, რაც ჩვეულებრიც ხდება ხოლმე... </div><br /><div>...ცივი, ყინულივით ცივი... მკვრივი, ქვასავით მკვრივი... სუნი, საშინელი სუნი... აი ეს არის რაც რჩება ბოლოს.........))))</div><br /><div>მე არ მშორდება ამაზე ფიქრი... ტირილი მინდა და მეც ვტირი... თუმცა ტირილი არ აქრობს ტკივილს..........))))</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1694900380441340814?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-13324432481667106842008-12-20T03:49:00.009+04:002008-12-20T03:59:52.614+04:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281654639578808066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SUw06UpjfwI/AAAAAAAAAco/spgLOQfzVQk/s400/33mbexv.jpg" border="0" /><br /><br />...პატარა ვიწრო კუპე, ხალიჩებით, ბევრი ბალიშებით, ჩილიმით და გემრიელი ჩაით...<br />აღმოსუვლური მუსიკა და ხმაური მეზობელი კუპედან.......))))<br /><br />...საით მივყავართ ამ ექსპრესს ჯერ ჩემთვის გაუგებარია... საინტერესოა ნეტავ მომდევნო გაჩერება სად აქვს... ან თუ გაჩერდება საერთოდ... მე არ მინდა რომ გაჩერდეს... ცოტა ხანს მაინც........)))) :mo:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1332443248166710684?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-20987739622822468112008-12-07T05:53:00.015+04:002009-03-07T23:53:41.062+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STswJ4OaljI/AAAAAAAAAcA/digWn9fJcPE/s1600-h/60781_RnNXyEJwUS.jpg"></a>...ფორუმზე უცნაური პანიკა ატყდა, ამბობდნენ გარეთ უჩვეულო ნისლიაო... ძირითადად მთაწმინდაზე მცხოვრები იუზერები აქტიურობდნენ, ვინაიდან მე საკმაოდ შორს ვცხოვრობ, <a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STstnFRVLbI/AAAAAAAAAbY/6MuiPYKu8jU/s1600-h/4413940_hed21000.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276861537847684530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STstnFRVLbI/AAAAAAAAAbY/6MuiPYKu8jU/s320/4413940_hed21000.jpg" border="0" /></a>არც კი დავინტერესებულვარ... ისე კი დღეს შვიდი დეკემბერია... ჭინკები დღეს მიდიან... შეიძლება ბევრისთვის სისულელეა, მაგრამ მე მართლა მჯერა მათი არსებობის... დასავლეთში უამრავი მაგალითები არსებობს... თურმე ღამით ცხენის კუდს წნავენ და რაღაც მსგავსი ოინები იციან... ჭინკები ამინდზეც ახდენენ ზეგავლენას... წინაპრები ამბობდნენ თურმე - ჭინკების მობრძანებისას თუ კარგი ამინდებია, წასვლისას ცუდი იქნებაო... ჭინკობისთვე სექტემბერია, ოქტომბერ-ნოემბერი ჭინკების სათარეშოდ ითვლებოდა. ჭინკები ძალიან ბევრ ნაწარმოებშია ნახსენები... თან საქართველოს ყველა კუთხეში აქვთ სხვადასხვა სახის ლეგენდები... მოკლედ სულ მთლად უნივერსალური რამაა......)))) სულხან-საბას განმარტებით ჭინკა არის - მავნე ჯუჯა, მიწის ავსული, ღამეული არსება; "ქაჯი", ჰაერის მცველი, "მაცდურად იტყვიან გლეხნი". აკაკი წერეთელი თვლიდა რომ ჭინკები ადამიანის სახეს იღებენ... თუმცა მე ამ მოსაზრებას არ <a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STst7z27--I/AAAAAAAAAbg/l2t8iZcI4Vk/s1600-h/11835267868.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276861893950831586" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 264px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STst7z27--I/AAAAAAAAAbg/l2t8iZcI4Vk/s320/11835267868.jpg" border="0" /></a>ვეთანხმები.........)))) თურმე შვიდ დეკემბერს მიქელ-გაბრიელი ბოჭავს და წყალში ყრის ჭინკებს. შეიძლება ეს უცნაური ნისლიც ამ ყველაფერთანაა დაკავშირებული.....))))<br />...შუაღამისას ვიკადრე და გავედი გარეთ დასაზვერად... მართლაც საოცარი ნისლი იყო... ჩემს ეზოში ხეების ჩრდილები ჩანდა, ლამპიონების განათება კი სხივებად აღწევდა მხოლოდ... გარეთ გავედი, ჩემი ქუჩის ბოლო არც კი ჩანდა... ცოტა გავიარ-გამოვიარე, უცნაური შეგრძნება დამეუფლა, რაღაც მოჩვენებებივით რაღაცეებს ვხედავდი, უფრო სწორად შავ ლანდს, თითქოს ნისლში რაღაც იყო, და ლანდივით მოჩანდა... მაშინვე გამახსენდა მულტფილმი - Ёжик в тумане. საწყალ ზღარბუკას აინტერესებს რა ხდება ნისლის შიგნით......)))) გადავწყვიტე მეც ზღარბუკასავით გამეგო - ”что там, внутри?”... ჩავიცვი თბილიად და მოვკიდე ჩემ ბასას ხელი......)))))<br />...ღამის ოთხი საათია, მძიმე ნაბიჯებით მივდივარ წინ, არ მინდა ბასამ მარბენინოს... შიგადაშიგ უკან ვიყურები, ჩემი სახლი აღარ ჩანს... ნელ-ნელა პირველი, მეორე, მესამე მეზობლის კარიც ქრება ნისლში, თითქოს მე კიარ მივდივარ წინ, არამედ ნისლი მომყვება......))))<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STsuaQKLOyI/AAAAAAAAAbo/SNig5RUYXtk/s1600-h/3757491_1191478267_hed08.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276862416943790882" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STsuaQKLOyI/AAAAAAAAAbo/SNig5RUYXtk/s320/3757491_1191478267_hed08.jpg" border="0" /></a> ქუჩის ბოლოში პატარა სკვერია, სკვერი ადრე, თორემ ახლა მიტოვებულია, დანგრეული საქანელებით... მაგრამ ამ უპატრონო სკვერშიც არის რაღაც მისტიური... ეს უსწორ-მასწოროდ გაზრდილი ტირიფი, ნაძვები, ფიჭვები და უბრალო ხეები უცნაურ სილუეტებს ხატავენ...<br />...მეზობლის კართან ძაღლი ატუზულა, დაავიწყდათ... ძაღლი ჩუმად წკავწკავებს... სადღაც შორიდან ყეფა მოისმა დიდი, ძლიერი ძაღლის... საცოდავ ფინიას შეეშინდა და წკავწკავიდან ტირილზე გადავიდა... გულცივ პატრონს კი სულ არ ახსოვს საცოდავი... ეტყობა რომ ბასასიც ეშინია და ვცდილობ ახლოს არ გავიაროთ...<br /><br />...ღამის ოთხი საათია მე და ბასა ვაგრძელებთ ნისლში მოგზაურობას... ბასა კორპუსებისკენ იწევს, მე არ მინდა იქით წასვლა... არ მინდა ვინმემ გამოიხედოს და მიცნოს... ნუ თუ ვერ მიცნობს იმას მაინც გაიფიქრებს რამდენი აკლია ამ გოგოს, რომ <a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STsvSTV1jyI/AAAAAAAAAb4/eLSJvba0FiQ/s1600-h/Sobaka-i-Ezhik.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276863379870682914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 254px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STsvSTV1jyI/AAAAAAAAAb4/eLSJvba0FiQ/s320/Sobaka-i-Ezhik.jpg" border="0" /></a>ღამის ოთხ საათზე, ასეთ ამინდში დგას და ძაღლს ასეირნებსო... მეგრამ მერე დავფიქრდი - მე შეიძლება გიჟი ვარ, მაგრამ შენ უფრო გიჟი არ გამოდიხარ, ამ შუაღამეს მეტი საქმე რომ არ გაქვს დგახარ და მიყურებ?!... გადავწყვიტე კომპლექსები დამეძლია და ბასას ნებას მივყოლოდი...<br />... სახლში დავბრუნდით ნახევარი საათის შემდეგ, ბასას მადლობა გადავუხადე კომპანიონობისთვის და ჩემ თბილ ლოგინს დავუბრუნდი... ვწევარ, ვკითხულობ, ვწერ... მოკლედ ყველაფერი ზუსტად ისე როგორც ხდება ხოლმე ასეთ დროს... გონების სრულ გათიშვამდე... მანამდე კი ვფიქრობ - ნეტავ როგორ არის ნისლში ჩარჩენილი პატარა ფინია...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2098773962282246811?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-88874268735335469182008-12-07T01:15:00.008+04:002008-12-07T01:26:26.147+04:00...იატაკზე ვზივარ, წიგნების თაროებთან... იტალიურის წიგნს და რვეულს ვეძებ მთელი საათია... ნერვები ლამისაა დამაწყდეს, ვერ ვიტან ჩემს ნივთებს, ფიქრებს და ოცნებებს რომ ეხებიან... <a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STrtDFHYdjI/AAAAAAAAAbI/0-_OTtOZkRU/s1600-h/FF2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276790550586488370" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 233px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STrtDFHYdjI/AAAAAAAAAbI/0-_OTtOZkRU/s320/FF2.jpg" border="0" /></a>უბრალოდ ვერ ვიტან როცა ეხებიან ყველაფერს რაც ჩემია... სადღაც მიაკარგეს... წიგნები თაროებზე უკუღმაა დალაგებული... ლამის გავსკდე სიბრაზისგან ...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STrsmC3S12I/AAAAAAAAAbA/gjNH2Ry4OsY/s1600-h/FF2.jpg"></a>...ძველი რვეული, უფრო სწორად რამდენიმე ფურცელიღა შემორჩა იმ რვეულიდან... ფანქრით გაკეთებული მისი ჩანაწერები... გაკრული ხელით ნაწერი... თითოეული ასოს მოხაზულობა ... შინაარსი არ მაინტერესებს, ჩემთვის მთავარია მათი ფორმა... ყველა ერთი ზომისაა, გაწონასწორებული და მშვიდი ადამიანის ნაწერია... ფურცლები სახესთან ახლოს მიმაქვს, შევიგრძნობ მათ სუნს - მის სუნს... უფრო ახლოს, უფრო ახლოს ჩემთან, უფრო ახლოს დღევანდელ <a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STrsIOFnEpI/AAAAAAAAAa4/rUhIMBveR0w/s1600-h/FF2.jpg"></a>დღესთან... ეს ჩანაწერი კიარ გადმოდის ჩემთან მომავალში, არამედ მე რაღაც წამებით დავბრუნდი მასთან, რამდენიმე წლით უკან... ამ ყველაფერზე ვფიქრობ და თითქოს მწყდება რაღაც ძალიან მძიმე... ყველაფერი ცარიელდება, ემოციები ქრება, ჯობია არ შეაყვარო ადამიანებს თავი, რომ გაუმარტივო განშორების ტკივილი..........))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8887426873533546918?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-30875409740121072162008-11-30T17:36:00.007+04:002008-11-30T18:10:20.421+04:00...მშვიდობით შემოდგომავ.......))<br /><br /><strong>მას გახელილი დარჩა თვალები</strong><br /><br />,,მზეო თიბათვის, ყოფნა უმზეო!<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STKb9uDzCQI/AAAAAAAAAaY/MdcIPLezSpY/s1600-h/2003792313204818358_rs.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274449598242556162" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 273px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/STKb9uDzCQI/AAAAAAAAAaY/MdcIPLezSpY/s400/2003792313204818358_rs.jpg" border="0" /></a><br />მზე მიიცვალა ღია თვალებით!<br /><div align="left">ის მიიცვალა რაღაც უმწეო</div><div align="left">და საოცარი გარდაცვალებით!</div><div align="left"><br /></div><div align="left">მას გახელილი დარჩა თვალები,</div><div align="left">ოჰ! გახელილი დარჩა თვალები!</div><div align="left">ის უცხო მხარეს გარდაიცვალა </div><div align="left">და გახელილი დარჩა თვალები!</div><div align="left"><br /></div><div align="left">და ეს თვალები საღამოთა ხმას</div><div align="left">უსმენდნენ ტანჯვით და მოკრძალებით: </div><div align="left">მას გახელილი დარჩა თვალები, </div><div align="left">ოჰ, გახელილი დარჩა თვალები!</div><div align="left"><br /></div><div align="left">რა ხდება იქით! საიდან ისმის </div><div align="left">მგლოვიარეთა ქნართა: “მშვიდობით”? </div><div align="left">უეცრად წყვეტენ სიმები სიცილს </div><div align="left">უამინდობით... უამინდობით!</div><div align="left"><br /></div><div align="left">საიდან ისმის ჩუმი გალობა </div><div align="left">და უღონობა სუნთქვის შემწყდარის, </div><div align="left">წამების წყნარი წარმავალობა </div><div align="left">და მოგონება ძვირფასი მკვდარის?...”</div><div align="left"></div><div align="left">გალაკტიონ ტაბიძე<br /><br />...დღეს მამასთან მინდოდა წასვლა, მინდოდა ერთად გამოვმშვიდობებობით ჩვენს საყვარელ<br /></div><div align="left">შემოდგომას.....)) მაგრამ საწოლიდან ვერ დავიძარი, მთელი დღეა ოთახიდან ფეხი არ გამიდგამს.......(((( </div>...ქუჩაში მოვკარი თვალი, სადღაც მიდიოდა, ბევრად უფრო გამხდარი... გავიქეცი და ძლივს დავეწიე... მთელი ძალით ჩავეხუტე... - მე მოვალ, მალე მოვალ... ვუთხარი და გავშორდით ერთმანეთს........))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3087540974012107216?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-86538215379492143852008-11-26T04:07:00.002+04:002008-11-26T04:14:19.397+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SSyU0judc8I/AAAAAAAAAZQ/ujSOa9ezaNU/s1600-h/Copy+of+It"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272752894408225730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SSyU0judc8I/AAAAAAAAAZQ/ujSOa9ezaNU/s400/Copy+of+It%27s%2520a%2520Tea%2520Party!.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8653821537949214385?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-76762877048960856382008-11-26T03:51:00.005+04:002008-11-26T04:01:46.053+04:00პირველ რიგში, მინდა აღვნიშნო თუ რა კარგია, რომ არსებოს რვეული და კალამი… ყოველთვის კომპიუტერს ვერ გამოიყენებ, მაგალითად ახლა...<br />სადღაც შორს ფონიჭალაში... თურმე არსებობს ორი: ზემო და ქვემო ფონიჭალა. მე ზემოთ ვარ, ალბათ ამის იქით აღარაფერია.<br />თუმცა მე მომწონს აქაურობა, მივარდნილი და მიყრუებული ადგილია, კიდევ სუფთა ჰაერია და კიდევ სიწყნარე, სიწყნარე და სიწყნარე...<br />არადა თბილისის რუკას წარმოვიდგენ გონებაში და აზრზეც ვერ მოვდივარ მიახლოებით მაინც სად შეიძლება იყოს... ჯერ ჩემი სამსახურია, მერე ორთაჭალა და ბოლოს ფონიჭალა.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SSyQ7odOM3I/AAAAAAAAAZI/k_XY99BlpHE/s1600-h/2002127068651849975_rs.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272748617890673522" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 196px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SSyQ7odOM3I/AAAAAAAAAZI/k_XY99BlpHE/s400/2002127068651849975_rs.jpg" border="0" /></a>სამსახური:<br />- სად მიდიხარ??? ფონიჭალაში?! რა გინდა იქ, თან ასე გვიან, იქიდან წამოსვლას აღარ ფიქრობ??? ფონიჭალა იცი სადაა?! მანდ უკვე თბილისი გადახაზულია!!!......))))<br />- არაფერია, მიჩვეული ვარ ღამით სიარულს, თანაც დავპირდი და არ შემიძლია რომ არ წავიდე.<br />სიტუაცია ავტობუსში:<br />...მაკიმარებს (ვგიჟდები ამ სიტყვაზე:D ), მეშინია არ გავცდე, მანამდე ჯერ დაუსახლებელი ადგილი უნდა გავიაროთ, სადაც არც შენობებია და არც ბევრი მანქანა დადის.<br />ცოტა ხნით ჩამთვლიმა, ჩემს გვერდით მოხუცი ქალბატონი ზის, გამიმართლა - როგორც აღმოჩნდა ჩემს შემდეგ ჩადის.<br />- უკაცრავად, ფონიჭალაში ვართ?<br />- არა ჯერ ადრეა, ორთაჭალაში ვართ.<br />...ისევ მეძინება... ცოტა ხანში თვალს ვახელ და გარშემო არაფერია, არც მანქანები და არც შენობები.<br />- უკაცრავად უკვე მოვედით ფონიჭალაში? ამას ისეთი ტონით ვეკითხები, თითქოს თბილისიდან ძალიან შორს, რომელიღაც რაიონში ვარ პირველად.<br />- დიახ, უკვე ფონიჭალაში ვართ, სად მიდიხართ, ქვემო ფონიჭალაში ხომ არა?.. უკვე გავცდით და...<br />- არა ზემო ფონიჭალაში.<br />ავტობუსში სიჩუმეა, ისედაც ცოტანი ვართ.<br />- 23-ე კორპუსი ხომ არ იცით?<br />- გაჩვენებთ.<br />აქ კიდევ ერთხელ მიმართლებს, ამ კორპუსთან სტადიონია... საერთოდ საშინელი ორიენტაცია მაქვს. თუ არაფერია რითაც შევძლებ დამახსოვრებას, მეორედ ვერასდროს ვერ მივაგნებ. მომავალში ეს სტადიონი დამეხმარება... თორემ აქ ქუჩები და კორპუსები სულ ერთნაირია.<br />...უკვე გვიანაა, ბევრი ხვეწნის მიუხედავად არ კიარა ვერ დავრჩი ჩემს მეგობართან. იმიტომ რომ: ხვალ სამსახურში ვარ წასასვლელი, ნუ კაი ვთქვათ დავიკიდე... ინგლისურში ტესტი უნდა ვწერო, ნუ კაი ვთქვათ ესეც დავიკედე, დედაჩემი გაჭედავს... მაგის თავი კი ნამდვილად არ მაქვს, დამიწყებს რატომ არ გამაფრთხილეო და ა.შ.<br />მოკლედ არ დავრჩი...<br />იმდენად გვიანია, რომ ტრანსპორტის ნასახი არაა, აქ დღეც არ დადიან და ღამით საიდან?!... მოვსეირნობთ მე და ჩემი მეგობარი, ოდნავი სუსხია და ჰაერში ზამთრის სუნი ტრიალებს, თითქოს სადაცაა უნდა მოთოვოს......))))<br />კაციშვილის ჭაჭანება არაა. მე და ჩემი მეგობარი ვიხსენებთ ძველ დროს. ძლივს მარტო დავრჩით და მაინც ვერ მოვახერხე ყველაფერი მეკითხა.<br />ცოტა ხნის შემდეგ ვდგავარ გაჩერებაზე, სულ მთავარ გაჩერებაზე, ფონიჭალის ავტობუსები სადაც ჩერდებიან. პატარა ყვითელი ავტობუსი ძალიან ნელა მომიახლოვდა, ისევ გამახსენდა ის ფილმი სულები რომ მიყავთ ავტობუსით.<br />საშინელი შეგრძნებაა - უკანასკნელი ამოსუნთქვა, ადიხარ კიბეზე და კარებს იქით ავტობუსის კაბინის ნაცვლად სულ სხვა სამყარო იშლება და ნელ-ნელა უჩინარდები. ერთადერთი მგზავრი ვარ, ჩემს საყვარელ ადგილას ვზივარ, სულ სულ ბოლოში. ველოდები როდის გავა 15 წუთი რომ დავიძრათ ადგილიდან.<br />ეს უკანასკნელი ავტობუსია და მე მისი ერთადერთი მგზავრი ვარ. ბოდიშს მოგიხდით მათ, ვინც ცოტა უფრო გვიან დადგებით გაჩერებაზე, ნუ დაელოდებით მეტი აღარ იქნება. ბოლო ავტობუსი უკვე გავიდა, თავის უკანასკნელ მგზავრთან ერთად. დავიღალე, სახლში მინდა... ჩუმად, ჩემთვის ვღიღინებ - io modo la casa, io modo la casa, io modo la casa ………))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-7676287704896085638?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-31697536301999947562008-11-22T23:15:00.013+04:002008-11-22T23:48:03.243+04:00<p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SShhF0rwKCI/AAAAAAAAAYw/_wbodp2Qy_E/s1600-h/girlballoonbansky.jpg"></a> </p><p> </p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SShhF0rwKCI/AAAAAAAAAYw/_wbodp2Qy_E/s1600-h/girlballoonbansky.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271570116506560546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 130px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SShhF0rwKCI/AAAAAAAAAYw/_wbodp2Qy_E/s200/girlballoonbansky.jpg" border="0" /></a>- მარშუტკაში ვზივარ, წინ ქალი ზის და კალთაში ხუთიოდე წლის გოგო უზის... გარეთ საწყალი ბებო დგას კუთხეში და სავარაუდოდ კარტოფილის ღვეზელს ძალისძალად შეექცევა......))))<br /><br />- მერე??? კიდევ მომწერე რა ხდება???........))))<br /><br /><div></div><div></div><div></div><div> </div><div>- ეტყობა მოხუცს ღამის გასათევი არ აქვს... ბავშვი კი დასცინის... დედა შენიშვნას არ აძლევს... ბავშვი კი იცინის და იცინის... არადა რა საცოდავი მოხუცია.......((</div><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3169753630199994756?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-82235622044961281002008-11-21T11:56:00.003+04:002008-11-22T20:07:35.907+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SSgt6o4V43I/AAAAAAAAAYY/6H5Y6a076PY/s1600-h/Funny_Facennnnn.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271513849266561906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SSgt6o4V43I/AAAAAAAAAYY/6H5Y6a076PY/s400/Funny_Facennnnn.jpg" border="0" /></a><br /><div>მოგესალმებით ძვირფასო რადიო–მსმენელებო, დღეს 21 ნოემბერია... მისალმების საყოველთაო დღე........))))<br />ჩემი მისალმება კი ასეთია:<br />...გამარჯობათ ბატონო, თქვენ ყოველთვის აქ ხართ, ერთ ხელში ჯოხი გიჭირავთ, მეორე კი გაწვდილი გაქვთ მოწყალების მისაღებად... მაგრამ ყველაფრის მიუხედავად დარბაისლური სახე გაქვთ... თან ყოველთვის მოწესრიგებული ხართ... სხვა მათხოვრებს არ გავხავთ......)))) თქვენს დანახვაზე პაოლო იაშვილი მახსენდება... სწორედ ამ ადგილას ,,ცისფერყანწელებთან" ერთად მოდიოდა... მათხოვარმა მოწყალება სთხოვა, მაგრამ პაოლოს და მის მეგობრებს ფული არ ჰქონდათ... მაშინ მოიხადა ქუდი და მის გვერდით დადგა... ცოტა ხანში იმდენი ფული მოაგროვა რომ მათხოვარსაც დაეხმარა და მეგობრებთან ერთად დუქანშიც მოილხინა.......)))) პ.ს. უკვე წელიწადნახევარია ვმუშაობ შენობაში სადაც პაოლომ თავი მოიკლა.....)) :cry:<br />...გამარჯობათ ქალბატონო, ვხედავ გეჩქარებათ, ალბათ სამსახურში......))))<br />...წიგნების გამყიველებო თქვენც მოგესალმებით... გაცხარებული დისკუსია გაქვთ, ჯერ არც კი ამოგილაგებიათ ჩანთებიდან.......))))<br />...გამარჯობა გოგონა, როგორი ხვეული თმა გაქვთ... მეც მინდა მასეთი, შენც გარბიხარ? რა სამწუხაროა, წესიერად ვერ მოგესალმე.......((((<br />...სალამი თბილისის მთავარ საათს... უუჰ, ისევ დავაგვიანე სამსახურში?! მადლობთ რომ ყოველდღე მახარებთ ამ სასიამოვნო ინფორმაციით......))))<br />...საწყალი ბებო, სახლი არ აქვს, თავის ფუთებით სულ რამდენიმე დღეა გამოჩნდა... სულ სძინავს... ვიღაცეები ფულს, პურს და სხვა საკვებს ულაგებენ ამ ფუთებზე, მაგრამ პირს არაფერს აკარებს... ძალიან მოხუცი ბებოა, ზუსტად ისეთია ჩემს პატარაობისას რომ ვნახე... ხელები სულ გამურული ჰქონდა, ასეთივე გამხდარი იყო... ერთ დღესაც მის ადგილას შემაღლებული მიწა დამხვდა... ვიღაცას დაუმარხავს......((((<br />...გამარჯობა ყვავილების გამყიდველო... მომწონს თქვენი ყვავილები, სულ მინდა რომ ვიყიდო, მაგრამ სამსახურში ყვავილებით ხელში ვერ ,,მივჭენდები".......))))<br />... გამარჯობა ზარმაცო ადამიანო... უკვე 5 წელია აქ ცხოვრობ სკამზე... არადა სულაც არ ხარ ასაკოვანი....)))) სადმე დამლაგებლად ვიმუშავებდი და თავშესაფარი მექნებოდა......)))) აქ ჯდომა და უქნარობა გირჩევნიათ......(((( მოკლედ თქვენზე ძალიან გაბრაზებული ვარ, მაგრამ მაინც მოგესალმებით... სხვათაშორის იმის გამო რომ ყოველდღე თქვენი ხილვის ბედნიერება არ მქონდეს სამსახურამდე შემოვლითი გზებით დავდივარ......))))<br />...გამარჯობა ჩემო საყვარელო ბურძგლა... ყველაზე თბილი შენ ხარ ამ ქვეყანაზე... დღეს კიდევ ბევრჯერ გნახავ და მოგეფერები....))))<br />...გამარჯობა ბუბუკო... ძალიან, ძალიან მიყვარხარ... ხელი კი დაგიქნიე მაგრამ გნახავ შესვენებაზე მაინც და გემრიელად გაკოცებ........))))<br />...სალამი ყველას, ყველას, ყველას... ყველა ptk-ს და არა ptk-ს........))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8223562204496128100?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-49697103476903220202008-11-15T00:05:00.006+04:002009-04-12T16:28:20.625+04:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SR72MHly0II/AAAAAAAAAXM/0fgclWY_J0A/s1600-h/patsy1962tiffanyscat_ff_300x225_031620071219.gif"></a>...რაღაცნაირად ცუდად ვარ... გული მტკივა, რა უნდა, რატომ გადამეკიდა ვერ ვხვდები... იცის ხოლმე მასე.....)))) ვწევარ და ტელევიზორს ვუყურებ... ,,კავკასიას” : )))) მოკლედ ვწევარ ჩემთვის საწყლად და ოთახში ჩემი ფიფო შემოვიდა... საერთოდ არ უყვარს მოფერება, ძალიან იშვიათად თუ გაუსკდება ,,სიყვარულის ბუშტი”........)))) ამოვიდა ლოგინზე და გულზე დამაწვა... მე არ ვიცი როგორ გრძნობს რა მტკივა, მაგრამ ეს არაა პირველი შემთხვევა - მოკალათდება ხოლმე იმ ადგილას რაც მტკივა და სულ რამდენიმე წუთში ტკივილი ქრება, ძალიან უცნაურია........))))<br />...ფიფო შარშან ზაფხულში მაჩუქეს... სულ ორი კვირის იყო მგონი... იმ ადამიანის დღემდე მადლიერი ვარ, იცით რა საშინელებაა როცა სახლში ხარ, სულ მარტო და არავინაა რომ უბრალოდ... რა ვიცი......)) მართალია ფიფო არ ლაპარაკობს, მაგრამ ხომ ესმის... ვიცი რომ ესმის რასაც ვეუბნები......)))) :user:<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SeHeTEYXRAI/AAAAAAAAAfI/3MWnp5rbr-g/s1600-h/DSC01257.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323780653703447554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SeHeTEYXRAI/AAAAAAAAAfI/3MWnp5rbr-g/s320/DSC01257.JPG" border="0" /></a>...შარშან მე და ჩემი ფიფო, ზღვაზე წავედით დასასვენებლად... ჩემ პატარა კნუტს სახლში მარტოს ვერ დავტოვებდი, ჭამა ხომ უნდოდა... დედა თავისთან ვერ წაიყვანდა, ,,კატიჭამია” ძაღლის გამო.....)))) :mo: მოკლედ გადავწყვიტე ზღვაზე ფიფოც წამეყვანა, თან მარტო აღარ ვიქნებოდი.......)))) იმ ეზოში, სადაც მე ვცხოვრობდი ვიღაც თათრები მოვიდნენ, ურეკში<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SeHdqDzDajI/AAAAAAAAAfA/uBQjEFycINE/s1600-h/DSC01257.JPG"></a> ვიყავი, მაგარი პენსიონერული ჰოლიდეი გამომივიდა, მაგრამ ზუსტად ეგ მინდოდა, საერთოდ მიყვარს პენსიონერები, ისედაც ჩემ ასაკთან შედარებით ოცი წლით დიდი მგონია თავი......)))) ხოდა რას ვამბობდი, ამ თათრებს ერთი ათი ბავშვი მაინც ყავდათ.......)))) შხაპის მისაღებად რომ გავდიოდი კარის ჩაკეტვა მერიდებოდა რა ვიცი... ეს ჩერჩეტი ბავშვები შელაგდნენ თურმე ჩემს ოთახში და ფიფო გამოიყვანეს, არადა ისეთი პატარა და მოცუცქნული იყო.......(((( მოკლედ დაეკარგათ... ოთახში რომ შევედი აღარ დამხვდა... მოვკვდი ნერვიულობით. ჩემ მეგობარს ორი კვირა ყავდა ჩემი გულისთვის და მე სამ დღესაც ვერ გამიძლო... ყველა მაწყნარებდა, ახალს მოგიყვანთო მეუბნებოდნენ, მაგრამ სხვისი ფიფო რაში მჭირდებოდა, იმ ღამეს გარეთ ვიჯექი იქნებ გამოჩნდეს თქო... ორ დღიანი ტირილის და პანაშვიდების შემდეგ ვიპოვნე... საცოდავი, შეშინებული და მობუზული იყო, ისე შემეცოდა... ბარგი უკვე ჩალაგებული მქონდა, იქ გაჩერებას არ ვაპირებდი, ფიფოს მივაგენი თუ არა წამოვედი იმ სახლიდან... სხვაგან, უფრო წყნარ ადგილას დავბინავდით, პატარა ხის კოტეჯში, ფიჭვნარი ეზოთი... ჩემმა ფიფომაც გაიხარა.......)))) ოღონდ ხალხი გამარჯობას ვერ მეუბნებოდა, მემგონი ვიღაც შეშლილი ვეგონე... რომ მეკითხებოდნენ მარტო რატომ ხარო, მე ვპასუხობდი - რატომ მარტო? ფისოსთან ერთად ვარ თქო.......))) დავდიოდით სასეირნოდ და ზღვის ტალღებს ვუსმენდით, შორიდან მოტანილ ამბებს გვიყვებოდა ზღვა... მართლაც რა კარგი იყო... რესტორანშიც ერთად მივდიოდით ხოლმე, თუ საშინელი ხვატი არ იყო შუადღისას აჭარულს ვჭამდით (ძალიან უყვარს აჭარული)......)))) კიდევ უცნაური ის იყო რომ მობილური თბილისიდან რომ მივდიოდი შუა გზაში გაფუჭდა და მთელი იმ დროის მანძილზე, რაც მე ზღვაზე ვისვენებდი, საათიც კი არ მქონდა... ალბათ ბევრი ვერ გაძლებს ასე... ძალიან უცნაური არდადეგები გამომივიდა.......)))))<br />თბილისისკენ ,,ამხანაგებთან” ერთად წამოვედი, ეხლა აქ არ მოვყვები ვინ ,,ამხანაგებთან” ერთად : )))) სადღაც ღამის პირველი საათია, რიკოთთან ვართ, ფიფო არ ისვენებს, კისერზე ადის, ასე მაშინ იქცევა როცა ეშინია... და ცოტა ხანში გამოჩნდა ალეწილი მანქანა, ძირს გვამები ეყარა, ათი წუთის წინ ამ BMWემ ჩაგვიქროლა......)))) ცოტა რომ გავცდით იმ ადგილს ფიფო დაწყნარდა... უცნაურია როგორ იგრძნო წინასწარ, რომ რაღაც უნდა მომხდარიყო......))))<br />...ცოტა ხანში სხვაგან გადავდივართ... ისევ მარტო ვიქნებით.....)))) ოღონდ ერთი ბინადარი შემოგვემატება... ჩვენი ,,ბურზგლა” ... ეს სახელი მე დავარქვი... ჩვენი მეგობარია, თანამშრომლები ზარბაზანას ეძახიან.......))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4969710347690322020?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-42788050340720450042008-11-14T12:29:00.005+04:002008-11-14T15:07:25.713+04:00...შევხვდი ერთ ფორუმელს, დავლიეთ მეორე ფორუმელთან, დავრჩი მესამესთან.......))))<br /><div> </div><div>მოკლედ მაგარი დომხალიზაცია დღე იყო... </div><div>...არა ალკოჰოლს, არა სიგარეტს.......)))) ყოველ ჯერზე ამას ვამბობ მაგრამ ცდუნება იიიმდენად დიდია.......)))) რაღაც შტერულად ვიყავი, პერწკლისაც გრუზი დღე ქონდა და მივწერე კბილის იქიმს გადავაგდებ და რამე მოვიფიქროთ-მეთქი... გამოსვლა დაეზარა კიარა ცივაო თან ღამეაო და მოკლედ... წავედი ექიმთან......)))) თან ძლივს დავიჭირე ის ბიჭი, სამი დღეა გაბურღული კბილით დავდივარ......)))) მოკლედ ვზივარ და ჩემს ექიმს ველოდები, ამ დროს რეკავს წივწივა... გასაგებია მიზეზიც... მორიგი ლოთობა, ნუ ეხლა ეგ სხვა რისთვის დარეკავს......)))) :დ კბილის ექიმს არ ვიცი რაღაც სისულელეები ველაპარაკე... ბლა ბლა ბლა, მაგრამ არაუშავს მაინც არ მტკივა და სხვა დროს მოვალ-მეთქი.......)))) <a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SR1X-NWU65I/AAAAAAAAAW8/wN0jjzASUoM/s1600-h/Copy_of_RomanHoliday.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268463865340160914" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 361px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SR1X-NWU65I/AAAAAAAAAW8/wN0jjzASUoM/s400/Copy_of_RomanHoliday.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SR1XjAe30KI/AAAAAAAAAW0/katCN233mUg/s1600-h/Copy_of_RomanHoliday.jpg"></a></div><div>...მაღაზიაში შევედით წივწივამ იყიდა პროდუქტები, დასალევი და ბლა ბლა... მაგრამ არ იყიდა ჭიქები... ეს რაღაც ახალი იყო... არ ვიცოდით ჯერ სად მივდიოდით... და მაგრად დავინტრიგდით... ესეიგი ისეთ ადგილას მივდივართ სადაც ჭიქები არის... პეწკლიმ ჩაიცვა ყველაზე თბილი კურტკა, ეგონა ალბათ მორიგი ბომჟური სხოტკა გვქონდა......))))) კიდევ ერთი ინტრიგა - მივდივართ ადგილას სადაც ძალიან თბილა... სკოლის გათბობის სისტემაში თუ რაღაც ბლა... მოკლედ ბომჟების თავშეყრის ადგილას... მაგრამ ეს ყველაფერი იყო ღადაობა ... სინამდვილეში დავადექით ერთ-ერთ ფორუმელს სახლში... ძალიან საყვარელ ბავშვს, არადა სამეცადინო ქონია.....)))) დედამისი დატრიალდა და სუფრა გაგვიშალა და მოკლედ კარგი საღამო იყო... ეგ მახსოვს რომ ბევრი ვიცინეთ... წივწივამ რაღაც უმაგრესი ანეკდოტი მოყვა კალაბოკზე... და ამასობაში იიიმდენი დავლიეთ... რომ საერთოდ არაფრის აზრზე აღარ ვიყავი.......)))) ,,ფიმეილ მარჯვნივ გადმოდი დამთავრდა მოაჯირი არ გადავარდე”, ,,ფიმეილ ამოდი ბორდიურზე მანქანამ არ გაგიტანოს, ფიმეილ წინ, ფიმეილ უკან”.....)))) არადა რა კარგი ამინდი იყო... სასეირნო ამინდი... პერწკლიმ ჩემთან დარჩიო, თავიდან ვიფიქრე ჯობია სახლში წავალ, მაგრამ მარტო არ გამიშვებდნენ და წივწივას უნდა ეწვალა... თან ჩემები ასეთ დღეში რომ მნახავდნენ წარმოვიდგინე მათი სიფათები და ჩუსტი თავში... ამიტომ პერწკლისთან დარჩენა ვარჩიე... მემგონი მისი ძმა გავაგიჟეთ......)))) დავიძინე და დილამდე გგემრიელად მეძინა, თან მამა დამესიზმრა......)))) ალკოჰოლი ამ ოდენობით ჩემზე ცუდად მოქმედებს ძალიან ცუდად... დავლიე... ბევრი დავლიე... ძალიან ბევრი დავლიე.......)))) დილით სამსახურში წამოსვლა როგორ მესიკვდილებოდა... არადა დღეს დიდი ბასტი-ბუბუა ჩვენთან..........)))) ხო სამსახურამდე ვერ მივახწიე... ცუდად გავხდი... ხელები დამიბრუჟდა, წნევა დამივარდა, გული ამიჩქარდა... და აფთიაქში რააცეები დამალევინეს......)))) ვზივარ ეხლა აქ ჩემ ძმობის ლაბეღლავთან ერთად.......)))) </div><div>...ისევე როგორც ალკოჰოლი, სიგარეტიც ძააალიან ცუდად მოქმედებს ჩემზე.......))))</div><div>...ერთი კვირის უკან ჩემმა მეზობელმა, თან ჩემი ექიმია ბავშვობიდან... ორ საათიანი ნოტაცია წამიკითხა... ამას შენ არ უნდა აკეთებდე იმიტომ რომ, რომ, რომ........)))) მოკლედ გადავწყვიტე არ მეწყენინებინა ნანა ექიმისთვის...და ერთი კვირა სიგარეტი არ მოვწიე... გუშინ დავარღვიე ჩემი პირობა....)))) </div><div>...როცა არ ვეწევი: მაღიზიანებს სიგარეტის სუნი და ცუდად ვხდები.... ეს ძალიან ცუდია იმიტომ რომ ყველა ეწევა გარშემო... ჩემ ძმას ავკიდე ნერვოზი ამ ერთი კვირის მანძილზე ოთახში არ ვაძლევდი მოწევის უფლებას.......)))) </div><div>...როცა ვეწევი: მაქვს რაღაც გულის-წამღები მშრალი ხველა... და მეზიზღება ჩემი თავი, ჭლექიანივით ვახველებ......))))</div><div>...გადავწყვიტე არ მოვწიო თუ რამე განსაკუთრებული არ იქნება, ანუ წელიწადში ერთხელ სასტავთან ერთად, სიგარეტიც მოსულა და კიდევ სხვა მოსაწევიც......))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4278805034072045004?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-44074585212289109932008-11-12T17:50:00.006+04:002008-11-14T14:54:06.234+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRs2nh-2lbI/AAAAAAAAAWM/9vOy-4BL_CI/s1600-h/DSC00474.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267864241904719282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRs2nh-2lbI/AAAAAAAAAWM/9vOy-4BL_CI/s400/DSC00474.JPG" border="0" /></a><br /><center><br /><p style="VISIBILITY: visible"><embed style="VISIBILITY: visible; WIDTH: 240px; HEIGHT: 117px" name="myflashfetish" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" align="middle" src="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/notebook.swf" width="240" height="117" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" wmode="transparent" flashvars="myid=15033425&amp;path=2008/11/12&amp;mycolor=FFE061&amp;mycolor2=FF5FB9&amp;mycolor3=64A1FE&amp;autoplay=true&amp;rand=0&amp;f=4&amp;vol=100&amp;pat=0&amp;grad=false" border="0"></embed><br /><a href="http://www.myflashfetish.com/playlist/15033425" target="_blank"><img title="Get Music Tracks!" style="BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-RIGHT-STYLE: none; BORDER-LEFT-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none" alt="Music" src="http://images.myflashfetish.com/btns/notebook/tracks.gif" /></a><a href="http://www.mixpod.com/" target="_blank"><img title="Create Your Free Playlist!" style="BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-RIGHT-STYLE: none; BORDER-LEFT-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none" alt="Playlist" src="http://images.myflashfetish.com/btns/notebook/create.gif" /></a><a href="http://www.mixpod.com/ringtones/15033425" target="_blank"><img title="Get Ringtones From This Playlist!" style="BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-RIGHT-STYLE: none; BORDER-LEFT-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none" alt="Ringtones" src="http://images.myflashfetish.com/btns/notebook/ringtones.gif" /></a><br /><a href="http://mixpod.com/">Music Playlist</a> at <a href="http://mixpod.com/">MixPod.com</a></p></center><img style="VISIBILITY: hidden; WIDTH: 0px; HEIGHT: 0px" height="0" src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.4NXC/bHQ9MTIyNjQ5NzYyMTY*NyZwdD*xMjI2NDk3ODI3MjcyJnA9MTgwMzEmZD*mbj1ibG9nZ2VyJmc9MSZ*PSZvPWRiZmVjNTg1NDY3YjQxYjdhZTcyMjhiZWI*YTNlNjll.gif" width="0" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4407458521228910993?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-31598327266610377362008-11-11T15:42:00.006+04:002008-11-11T16:01:59.408+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRlzchCnGeI/AAAAAAAAAV0/_CaF8j8o5Eo/s1600-h/DSC01182.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267368172929358306" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRlzchCnGeI/AAAAAAAAAV0/_CaF8j8o5Eo/s400/DSC01182.JPG" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRly6RtQsxI/AAAAAAAAAVs/uK-GKOehifM/s1600-h/DSC01181.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267367584697725714" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRly6RtQsxI/AAAAAAAAAVs/uK-GKOehifM/s400/DSC01181.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRlyYUIUHTI/AAAAAAAAAVk/lLbVaRtQNYU/s1600-h/DSC00459.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267367001232514354" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRlyYUIUHTI/AAAAAAAAAVk/lLbVaRtQNYU/s400/DSC00459.JPG" border="0" /></a> </div><div><br /><br /><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3159832726661037736?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-50433701964946342202008-11-10T18:26:00.004+04:002008-11-10T18:46:45.072+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRhJRKP8CmI/AAAAAAAAAVc/wBLgLzNhH7A/s1600-h/fuckedupgirl_large1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267040323367602786" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRhJRKP8CmI/AAAAAAAAAVc/wBLgLzNhH7A/s200/fuckedupgirl_large1.jpg" border="0" /></a>...ადამიანები სინამდვილეში ათასგვარ სისაძაგლეს ვფიქრობთ ერთმანეთზე... ამ ყველაფრის აღიარება და პირდაპირ თქმა არ შეგვიძლია... ვერ ვხვდები რატომ.......(((( ალბათ იმიტომ რომ <a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRhI1GVU21I/AAAAAAAAAVU/4tcibPzMkY4/s1600-h/fuckedupgirl_large1.jpg"></a>ერთმანეთის დაკარგვის გვეშინია... რა მოხდება რომ მოგვეცეს უნარი ვთქვათ ყველაფერი რასაც ვფიქრობთ.......)))) როცა მეც რაიმე არ მომწონს უბრალოდ გავრბივარ... არ შემიძლია ვთქვა მე ეს არ მომწონს იმიტომ რომ, რომ, რომ, რომ......)))) უბრალოდ ვდგები და მივდივარ......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5043370196494634220?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-89221682529405611202008-11-07T01:00:00.002+04:002008-11-07T01:04:07.245+04:00:ლოოოლ: ეხლა შემთხვევით რუსთავი ორზე გადავრთე და პატრული იყო... სიუჟეტით ,,დღის კომენტარი” ... ზუსტად ის ბომჟი აძლევდა ინტერვიუს ორი დღის წინ ბორდიურზე ჩამოჯდომას და ფილოსოფიურ მასლაათს რომ მთავაზობდა, სამწუხაროდ არ მომისმენია რას ამბობდა... ჩაწეული იყო........)))) სად გამოქექეს... და მე როგორ ვიცანი? .......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8922168252940561120?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-74978260703472960772008-11-05T22:36:00.006+04:002008-11-06T15:29:53.802+04:00...დავიწყებ გუშინდელი დღით, როგორც მჩვევია ხოლმე....)))) 7 ნოემბერი, თითქოს ჩვეულებრივი თარიღია, მაგრამ ა რ ა!!! გუშინ ჩვენი კოლმეურნეობის თავმჯდომარის დაბადების დღე გახლდათ......)))) როგორც ხდება ხოლმე სახელმწიფო დაწესებულებებში ავაგროვეთ ფული და საღამოს რესტორანში ავღნიშნეთ... რატომღაც ასეთ დროს სულ ის ფილმი მახსენდება ხოლმე, რა ქვია? ხო ,,სლუჟებნი რამან” როგორ გულმოდგინედ აგროვებს მთელი სამსახური ფულს... თამამად შეიძლება ითქვას ყოველ თვე მსგავსი ხასიათის ღონისძიებისთვის, დაბადების დღე საჩუქრის ყიდვა და ასე შემდეგ... ხელფასის დაახლოებით <span class="">३० </span>% მოიცავს......)))) სადღაც სამოცდაათი ადამიანი დავირაზმეთ რესტორნისკენ... იყო იქ ცეკვა სიმღერა სიცილი და სხვა... მოკლედ ყველაფერი ის რაც ნებისმიერ ნორმალურ ადამიანს უნდა ართობდეს... მაგრამ მე ეს ყველაფერი საშინლად მაღიზიანებს... ჯერ ეს ამდენი ხალხი... მუსიკა ბოლო ხმაზე და სხვა და სხვა... ვიჯექი და ერთადერთი ჩემი გასართობი ღვინის სმა იყო... (დასპირტული ღვინის) ... მოკლედ პერიმეტრზე ყველა გრაფინი გაქრა.......)))) არა, მარტო მე არ დამილევია მაგდენი... ჩემი თანამოაზრეც ვიპოვე... აბა სხვა რა უნდა მეკეთებინა......)))) უკვე ძალიან გვიანი იყო სახლში რომ წავედით......))))<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRHsgZyaIjI/AAAAAAAAAUc/vg5_r39d9lw/s1600-h/untitled21.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265249480795103794" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 368px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SRHsgZyaIjI/AAAAAAAAAUc/vg5_r39d9lw/s400/untitled21.bmp" border="0" /></a><br />...დღე მეორე... მთელი აპარატი პახმელიაზეა, ყველა აგვიანებს, მეც ვითომ და საპატიო მიზეზით დღის მეორე ნახევარში მივედი... არც ვაპირებდი უბრალოდ თანამშრომლის ვალი მქონდა ასი ლარი... არადა დღეს და მორიგი სამი დღე უნდა დამედო ჩემი სამსახურისთვის......)))) ხი ხი ხი ... ამ საღამოს მწარედ მეცინებოდა ჩემს ჩანაფიქრებზე, როცა ოთახში მარტო ვიჯექი, ყველა წასული იყო და მე პატიოსნად ბოლომდე ვმუშაობდი... დღეს ინგლისური მქონდა... არ ვიცი რატომ მაგრამ საშინლად მომინდა სადმე წასვლა, დაჯდომა და კამიუს წაკითხვა... უბრალოდ ვერაფერი მოვიფიქრე პერიმეტრზე სად შეიძლება მენახა ისეთი მყუდრო ადგილი სადაც ჩემ საყვარელ კენკრის ჩაის დავლევდი... ამიტომ სახლში მომიყვანეს......)))) იქ კი ნამდვილი კატასტროფა დამხვდა... არადა მთელი გზა ვწუწუნებდი, სახლში არ მაქვს იმის საშუალება რომ ჩემთვის წყნარად ვიყო და დავისვენო თქო....(((( მივედი და იმაზე უარესი სიტუაცია დამხვდა ვიდრე წარმოვიდგენდი... ჩემი ძმის ძმაკაცები... ქონდათ ერთი ღრიანცელი და ქეიფი........)))) ზუსტად ერთი წამით გავჩერდი ... ღრმად ჩავისუნთქე... მაკო შენ ამას გადაიტან... აღმოჩნდა რომ ვერ გადავიტანე, ჩაის სახლში ვზივარ და მივირთმევ ჩემს საყვარელ კენკრის ჩაის... კამიუს წაკითხვაც მოვახერხე.......)))) გიჟივით გამოვვარდი სახლიდან... მთელი დღის გასული საღამოს ცხრის მერე რომ სახლში მიხვალ და მერე გაიძულებენ ჩაი სადმე სხვაგან დალიო ეს უკვე ყოველგვარ ზღვარს სცილდება.......))))<br /><br />...იმედი მაქვს ჩემსავით უბედური სხვა არ არსებობს... ბომჟების და უპატრონო ძაღლების გარდა რომლებიც ახლა გარეთ არიან და იყინებიან.......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-7497826070347296077?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-53501947927465094752008-11-02T22:42:00.007+04:002008-11-02T23:59:12.132+04:00<div align="left">ალბერ კამიუ, ორნი, პუ, თეატრალური, მე - შიზოფრენი...<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SQ4FM_0239I/AAAAAAAAAUU/yUGlK0FQVoU/s1600-h/280360935_3593a4d94e_o.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264150735292391378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 137px; CURSOR: hand; HEIGHT: 195px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SQ4FM_0239I/AAAAAAAAAUU/yUGlK0FQVoU/s400/280360935_3593a4d94e_o.JPG" border="0" /></a>ალბერ კამიუ... ადამიანი რომელიც სულ ცოტა ხნის წინ შემიყვარდა.....)) რამდენიმე თვის წინ მათხოვა ჩემი მეგობრის ძმამ რაღაც წიგნები, მათ შორის კამიუს ორი წიგნი... წავიკითხე და იყო ძალიან უინტერესო და მოსაწყენი... შეიძლება ითქვას წესიერად არც წამიკითხავს... ცოტა ხნის უკან მთხოვეს დამებრუნებინა ეს წიგნები... ვიფიქრე სანამ დავუბრუნებ კიდევ ერთხელ ნორმალურად წავიკითხავ თქო... პირველივე აბზაცებზე რაღაცამ გაანათა გონებაში და უბრალოდ შემიყვარდა ეს ადამიანი.......)))) დღეს ვიყავი საჯარო ბიბლიოთეკაში და მოვიძიე რაღაც ჟურნალი სადაც წერია ,,უცხო” ეს ნაწარმოები არასდროს არ გამოცეულა მხოლოდ მაგ ჟურნალშია ... არის ძალიან, ძალიან საინტერესო... ერთი სული მაქვს კიდევ როდის წავალ საჯაროში... ალბათ სამშაბათს, თუ სამსახურიდან გამოციპარები, თან ძალიან საყვარელი სიტუაციაა, სულ მოხუცები არიან....)))) კიდევ რაღაცას ვაპირებ ალბერ კამიუსთან დაკავშირებით ოღონდ ეს სიურპრიზია ჯერ ხმას არ ვიღებ.......))))<br />საჯაროდან წამოვბოდიალდი და ვნახე ჩემი პუს ნარეკი... ვიბოდიალე ვიბოდიალე სანამ ბანკომატი ვიპოვე... მერე ანგარიში შევავსე და ამასობაში დაღამდა კიდეც... პუს დავურეკე და ვთხოვე გამოსულიყო.... მერე ლესელძეზე პარნასში შევიარე იქნებ კამიუს რაიმე საინტერესო წიგნი ვიპოვო თქო მაგრამ სამწუხაროდ ახალი არაფერი... უკვე მაქვს ეგ წიგნები........))))<br />დღეს გამოვიყურებოდი რაღაც საოცრად... ჩემი ბათინკებით და შლიაპით... ეს ბათინკები კი არის ოცდათექვსმეტი მაგრამ გეგონება ორმოცი ზომააო იმხელებია, ძლივს დავათრევ.....)))) უბრალოდ ასეთ ხასიათზე ვარ... ქუჩაში თუ დამინახავთ და მოსალმების სურვილი გაგიქრებათ არ გამიტყდება... მე მესმის თქვენი :)))) მოვდივარ ჩემთვის თავჩაქინდრული და ვფიქრობ ჩორტ ივო ზნაიტ რაზე... ალბათ ჩემს არარსებულ მეგობარზე... შეიძლება ვესაუბრებოდი კიდეც... და ვიღაც ბომჟი მეკითხება ხურდა ხომ არ გაქვსო ... ცოტათი რომ გამოვცდი მეუბნება (ემჩნეოდა ნასვამი იყო) რაზე ფიქრობ სად მიდიხარო, რაღაც <a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SQ4Eq5ctFJI/AAAAAAAAAUM/DqYwY_TKKfw/s1600-h/MFL038.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264150149464921234" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SQ4Eq5ctFJI/AAAAAAAAAUM/DqYwY_TKKfw/s320/MFL038.JPG" border="0" /></a>ისე ხარო... ამ დროს მრავლისმეტყველი გამოხედვა მიიღო ხელი მაღლა აღაპყრო, თვალები ხელს გააყოლა და თქვა: აი ასე ჩემსავითო... მე გამეღიმა და გზის გაგრძელება დავაპირე... მოდი აქ ჩამოჯექი და ვილაპარაკოთო ... :ლოოოოლ: აი ძალიან დიდი ლოლ......))) ) გავგიჟდი... ბომჟები ჩემთან რაღაც საერთოს პოულობენ......)))) იქიდან ისე მოვძუძგე უკან არ მიმიხედავს.......:))))<br />სანამ პუ მოვიდოდა ისეთი ადგილის ძებნა დავიწყე სადაც ინტერნეტი იქნებოდა... მივადექი მარკო-პოლოს... მილიონი წელია იქ არ ვყოფილვარ მაკდონალდში ვაპირებდი მაგრამ ჯიბეში სიგარეტი მეგულებოდა და... (მორიგი მახათი)....)))) იქ ორი ადამიანი შემოვიდა... არ ვიცი რატომ მაგრამ ძალიან გამიხარდა არა კიარ გამიხარდა უბრალოდ... მომწონს ეს ორი პიროვნება ერთად... რაღაც ძალიან დადებითი აურა მოდის... მხოლოდ ვერ შევიმჩნია (კომპლექსების ბრალია) თუმცა თავისუფლად შემეძლო კომპლიმენტის მაგვარი მეთქვა, რომ ძალიან საყვარლები არიან.......)))) თავის პონტში აჯაზებენ და ძალიან თავისუფლები არიან... ანუ აქ იგივე კომპლექსების ამბავია ამბავია ალბათ რომ მე... ნუ ამაზე არ გვინდა......)))) ასე იყო თუ ისე დადებითად დავიმუხტე მათი იქ ყოფნით.....))))<br />ამასობაში ჩემი პუც მოვიდა... მილიონი წელი არ მყავდა ნანახი... ჩემი ახალი გატაცებების შესახებ ვუამბე......)))) რუსთაველის თეატრისკენ ჩავისეირნეთ... მისი ბიძაშვილი ვნახეთ... ბევრი ვიწუწუნე რომ მეც მინდა თეატრალურში სწავლა, არადა ვინ იცის რა მსახიობი იკარგება ჩემი სახით :)))) ეს ყველაფერი ხუმრობით რათქმაუნდა... ჯერ კიდევ არაფერი მითქვამს ჩემ შიზოფრენ მეგობარზე... უფრო სწორად - მე შიზოფრენზე, რომელსაც მეგობარი ყავს......)))) ამაზე ოდესმე სხვა დროს........))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5350194792746509475?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-21092083160112591862008-11-01T19:33:00.003+04:002008-11-01T19:40:23.937+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SQx4VqlImpI/AAAAAAAAAUE/DJETXt3FfVY/s1600-h/DSC01075.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263714378091895442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 279px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SQx4VqlImpI/AAAAAAAAAUE/DJETXt3FfVY/s320/DSC01075.JPG" border="0" /></a><br /><div>ძალიან ბომჟურად ვარ, ბომჟურად მაცვია, ბომჟურად ვცხოვრობ... მომწონს ასე ყოფნა... ნოემბერიც მიყვარს ... ძალიან ძალიან.......)))) და ერთი სული მაქვს როდის გადავალ ჩემ სახლში, რომ დედაჩემმა უფრო ნაკლებად მნახოს, შესაბამისად უფრო დიდხანს იცოცხლოს......))) :მო:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2109208316011259186?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-71093483507960027492008-10-21T22:58:00.001+04:002008-10-22T10:39:25.777+04:00…კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი როგორი მერყევი ხასიათი მაქვს... ამ საღამოს ისე მომეშალა ნერვები, არ ვიცი რატომ მაგრამ ძალიან მაგარ უაზრობაზე საშინლად გავბრაზდი.... სახლში შემოვედი მკვლელის სახით... ვერავინ ხმა ვერ გამცა ისეთი სახე მქონდა... სულ ცოტა ხანში დედას რაღაც სასაცილო ამბავი მოვუყევი რაც დღეს სამსახურში გადაგვხდა, საერთოდ გამიარა გაბრაზებამაც, ცუდმა ხასიათმაც და სულ გადამავიწყდა რის დაწერასაც ვაპირებდი......))))<br />...21 ოქტომბრის დილა თითქოს ჩვეულერივი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ძალიანაც არაჩვეულებრივი გამოდგა... გათენდა შემოდგომის სუსხიანი დღეებისთვის უჩვეულოდ თბილი და მზიანი დილა, სამსახურში მაინც დავაგვიანე ხუთი წუთით... ერთი საათით გვიან გვეწყება და მაინც ვაგვიანებ, პირდაპირ მიკვირს როგორ ვახერხებ.....)))) მოკლედ ყველაფერი ძალიან კარგად იყო, მაგრამ მაინცდამაინც დღეს მოაწყდა ყველა გიჟი და გადარეული... რატომღაც ჩვენთან უნდებათ თავიანთი პრობლემების მოყოლა და ძალიან ცუდად ვხდებით ამდენი გამწარებული ადამიანის ხელში... მაგრამ ეს ყველაფერი შესვენებამდე... იმიტომ რომ შესვენების მერე უკვე ძალიან ბუნდოვნად მახსოვს რაც ხდებოდა......)))) ამის მიზეზი ბურდიკას საფერავი გახლავთ... ძალიან ბევრი ვიცინეთ და ვიმხიარულეთ ჩვენს ესტონელ სტუმართან ერთად... კონკრეტულად რა მოხდა ამას აქ ვერ დავწერ, მაგრამ ძალიან დიდხანს მემახსოვრება დღევანდელი დღე......))))<br />...საღამოს ჩემი ერთი ნაცნობის ნახვა გადავწყვიტე... უკვე საკმაოდ დიდი ხანია ვიცნობ და ვერ მოვიცალე, რომ წესიერად მენახა და დავლაპარაკებოდი.....)))) ცოტა ადრე გამოვიპარე... თანამშრომლებს ვუთხარი I have a date ბიჭთან რომელსაც წესიერად არ ვიცნობ , მაგრამ უნდა ვნახო და თავის შეყვარებულზე ვიჭორავოთ მეთქი.......)))) <br />...ეს ადამიანი არის ჩემგან რადიკალურად განსხვავებული... და რაღაცნაირად ვერ გავუგე... ანუ შენს წინ დგას, უყურებ მაგრამ სინამდვილეში ვერავის ხედავ... ასეთი რამე ცხოვრებაში არ დამმართნია... არ არსებობს, რომ მე ვერ მივხვდე ვინ არის და როგორია... შეიძლება ოდესმე ეს ჩანაწერი წაიკითხო და ვიცი არ გაგიტყდება, იმიტომ რომ ყოველთვის პირდაპირი ვარ და გეუბნები იმას რასაც ვფიქრობ......)) პირველი რაც საშინლად არ მომეწონა იყო ის, რომ ყოველ ხუთ წუთში რეკდა მობილური, ეს ჩემთვის რამხელაზე წარმოუდგენელი რაღაცაა ნაცნობებმა იციან... ასეთ დროს მე მობილურს საუკეთესო ვარიანტში გამოვრთავდი ან უარეს შემთხვევაში გადავაგდებდი.....))))) ეს არის ადამიანი, რომელიც ცხოვრობს სხვებისთვის......)) ადამიანი რომელსაც არ აქვს სული... და თავიდან ბოლომდე ნაკუწებისგან შედგება, სხვების ცხოვრების ნაკუწებისგან.......)))) თითქოს ყველაფერი რიგზეა გყავს შეყვარებული, გაქვს სამსახური... სახლში ყველა ბედნიერია დედა, მამა და ყველა....)))) თანამშრომლები, მეგობრები და უამრავი ადამიანი გარშემო......))))<br />...ზუსტად ასეთები ძალიან ხშირად მარტოდ გრძნობენ თავს, მათ გარშემო არავინ არის ისეთი ვისაც გაანდობენ თავიანთ ფიქრებს და პრობლემებს... ოღონდ ყოველდღიურ და ჩვეულებრივ პრობლემებზე არ მაქვს საუბარი.....)))) არ მესმის ხალხის ვისთვისაც ყველაფერი წინასწარ გათვლილი და დადგემილია... ცხოვრება არ არის ნორმატიული აქტები და საკასო აპარატი.....)))) იურისტებისთვის და ეკონომისტებისთვის ყველაფერი საათივით უნდა იყოს აწყობილი.......))))<br />... ერთი ან ორი საათით მაინც გამორთეთ მობილური და დარჩით მარტო.... უბრალოდ იფიქრეთ მეტი არაფერი....)))) იქნებ ტრაფარეტულ და ყოველდღიურ მოსაწყენ ცხოვრებას თავი დააღწიოთ.......)))) :2kiss:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-7109348350796002749?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-46950796078526932812008-10-09T17:32:00.004+04:002011-03-10T00:48:23.778+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SO4JgOdMY6I/AAAAAAAAAT0/HcaHqnxiuUw/s1600-h/GM+17+AH+_amp_+deer+pose+in+jungle+HR+_.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255148264428954530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SO4JgOdMY6I/AAAAAAAAAT0/HcaHqnxiuUw/s400/GM+17+AH+_amp_+deer+pose+in+jungle+HR+_.jpg" border="0" /></a> ...სასიყვარულო ბარათი... ან რაღაც მსგავსი.....))))<br /><br />...შენ ხარ წიგნი, ძალიან საინტერესო წიგნი, რომელსაც კითხულობ და მაინც არ მთავრდება... მაგრამ ზოგჯერ სუფთა ფურცლები გხვდება, არ გიმხელს ყველაფერს ბოლომდე, და გამოცანად რჩება შენთვის... თუმცა ეს წიგნი უდაოდ საინტერესოა......))))<br /><br />...არ მინდა გაზრდა, ჩემ სამყაროში მუდამ ბავშვებად ვრჩებით... დროც ნელა გადის... ზღაპარში ვცხოვრობთ, ზღაპარში სადაც ცხოველებიც ადამიანებივით ლაპარაკობენ... პატარა ხის სახლში ბუხარი გიგზგიზებს, სარწეველა ხის სავარძლები, ძველებური ფირსაკრავი, გალიანოს და პიაცოლას ვუსმენთ... წიგნებს ვუკითხავთ ერთმანეთს... ხან შენ კითხულობ, ხანაც მე... მიყვარს შენი წაკითხული წიგნები, დაბალ ხმაზე თითქმის ჩურჩულით, მე განაბული გისმენ და ნელ-ნელა ვიძერები სიზმრებში... და ისევ შენ მესიზმრები... და ასე ყოველთვის... არ მოგვბეზრდება ერთმანეთი და სულ ერთად ვიქნებით... წამები, წუთები, საათები, დღეები, კვირეები, წლები... ჩერდება დრო... და ჩვენ ვუერთდებით უსასრულობას.......))))<br /><br />...რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ... ერთადერთი ხარ ამ ქვეყანაზე ასეთი კარგი.......)))) მიყვარხარ, მიყვარხარ, მიყვარხარ... არასდროს არ მესმოდა ამ სიტყვის მნიშვნელობა, ამბობენ როცა ვინმეზე ფიქრობ გამუდმებით, შენთვის ძალიან ძვირფასია და გინდა მუდამ მასთან ერთად იყო, ეს ნიშნავს, რომ შეყვარებული ხარ... შენზე ფიქრისას ჩემი სული სითბოთი ივსება, სახეზე ღიმილს მგვრის და ბედნიერი ვარ... შენთან ერთად, თუნდაც მხოლოდ ჩემს ფიქრებსა თუ ოცნებებში მე ვგრძნობ, რომ ბედნიერი ვარ.......))<br />...აი ხედავ? შენ მე მასწავლე რა არის სიყვარული და ბედნიერება... მადლობელი ვარ ამისთვის........))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4695079607852693281?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-15997878037772244232008-10-08T17:33:00.006+04:002008-11-26T21:30:53.792+04:00...დღეს მთელი დღე არაფერი მიკეთებია... დავძვრებოდი ინტერნეტ საიტებზე და დროს უმოწყალოდ ვკლავდი........))))<br /><div>...საღამოს ღენიალური იდეა მომივიდა, წავედი პურპურში და დავლიე ჩაი........)))) მაგრამ ვიყავი პააატარა პლუტო..........)))) :user: </div><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOy7d7tN_jI/AAAAAAAAATs/QML06K14-LY/s1600-h/A+Cup+Of+Tea+by+Rimfrost.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254780988152479282" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOy7d7tN_jI/AAAAAAAAATs/QML06K14-LY/s400/A+Cup+Of+Tea+by+Rimfrost.jpg" border="0" /></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1599787803777224423?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-49931126709064377592008-10-08T15:59:00.002+04:002008-10-08T16:01:43.454+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOyhGbUydRI/AAAAAAAAATk/ObWLagHpKp4/s1600-h/dovejklj.GIF"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254751997020763410" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOyhGbUydRI/AAAAAAAAATk/ObWLagHpKp4/s400/dovejklj.GIF" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4993112670906437759?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-28704323815617312842008-10-07T23:20:00.002+04:002008-10-09T21:19:13.281+04:00...სამსახურიდან რომ გამოვედი ოზონის სუნი იდგა ქუჩაში, მიყვარს ეს სუნი, წვიმის დროს იცის......)))) ავტობუსით წამოვედი სახლში, წიგნის კითხვა მაინც ვერ დავასრულე, სულ რამდენიმე ფურცელი დამრჩა... მძღოლმა ბოხი და რაღაცნაირი გამჭოლი ხმით იკითხა - აქ ჩაბრძანდებით? მარტო მე ვიდექი გასასვლელთან, ავტობუსი გაჩერდა და კარი ზანტად გაიღო... თითქოს რამდენიმე წამით დრო გაჩერდა, ზოგჯერ მემართება ხოლმე ეგრე, შენელებული კადრივით... უცბათ ისე შემეშინდა, ის ფილმი გამახსენდა, ავტობუსით რომ მიყავთ სულები... კარგი ფილმია........)))) ჩემი XXI შემოდგომის წვიმა... წვეთებად მეცემა ჯერ თმაზე, შემდეგ სახეზე... თვალებზე ტუჩებზე მკერდზე... უფრო და უფრო უმატებს წვიმას და ძლიერი ხდება, სახლში მისვლამდე ალბათ სულ გავილუმპები......))))<br />...უკვე სახლში ვარ, ჭექა-ქუხილია და ძალიან ძალიან მაგრად წვიმს... ფანჯარასთან ვზივარ და ვუსმენ წვიმას.....)))) ახლა უფრო მკვეთრია ოზონის სუნი......)))) წიფა გამახსენდა... ზუსტად ასეთი სუნია ხოლმე დილით........)))) ამ ზაფხულს მეგობრებთან ერთად ვიყავი სულ ერთი კვირით, მაგრამ ამ ერთი კვირის მანძილზე წვიმას არ გადაუღია... მზე არ გვენახა იმ დროს როცა აქ დუღდა ყველაფერი......)) მაგრამ ყველაზე მაგრად ბოლო დღე დამამახსოვრდა, უფრო სწორად ღამე... წარმოიდგინეთ შუაგულ ტყეში ძველი ხის სახლი, უკუნი ღამე და თავსხმა წვიმა... მასეთი ძლიერი ელვა ცხოვრებაში არ მახსოვს... მე და ჩემი მეგობარი აივანზე ვისხედით და შიშისგან ვცახცახებდით, სინათლე არსად არ იყო... სანთელი გვენთო და გვეშინოდა ყველაფრის... ხის შრიალისაც კი... მგლების და დათვების ნაკლებობას არ განიცდის ეგ სოფელი... მოკლედ ძალიან მაგარი შეგრძნება იყო... მერე ეზოდან რაღაც უცნაური ხმა მოგვესმა და საძინებლამდე ერთმანეთს ვასწრებდით... გადავიფარეთ საბანი თავზე და ინტერესით ვკდებოდით რისი ხმა იყო.......)))) ხო მართლა, ჩვენი ერთადერთი ცივი იარაღი იყო პატარა ჩაქუჩი... არა დიდის ამბით თავთით რომ გვედო ეგ ჩაქუჩი საინტერესოა ერთი რას გვიშველიდა.......)))) როგორ მინდა ჩემ სოფელში... ცივილიზაციას მოწყვეტილი... კითხვა, ძილი და ჭამა... მეტი არაფერი.......)))) თან თუ მობილურსაც არ წავიღებ ხომ საერთოდ.......)))) მინდა მინდა მინდა.......)))) ინგლისურის გაცდენა რომ შემეძლოს დავიკიდებდი სამსახურს და რამდენიმე დღით მაინც წავიდოდი.......)) :user:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-2870432381561731284?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-88995903571065026242008-10-06T01:57:00.002+04:002008-10-06T02:00:07.697+04:00...ორგაზმი მაცივარში, ანუ ორი ლულა ორგაზმის გარეშე... არა პიცა მაინც ყველაფერს ჯობია, ესეიგი ორგაზმი მაცივრის გარეშე... მაცივარი და ორგაზმი ისეთივე წარმოუდგენელია, როგორც პიცა და ორი ლულა…..))<br /> ... და სართოდ, რეებზე ვფიქრობ ამ შუაღამეს......))<br /><br />...ჩემი ჭანჭიკები ან ავლილი, ან ჩავლილი ხომ არ გინახავთ??? :user:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8899590357106502624?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-3674902136535522312008-10-04T11:11:00.007+04:002009-04-12T16:18:40.244+04:00...ძალიან მიყვარს ყურძენი, ღვინო, ყურძნის წვენი ე.წ. ბადაგი, ფელამუში, ქიშმიში, ჩურჩხელა... რავიცი ყველაფერი რაც ამ ხილთან არა ზეხილთან არის დაკავშირებული......))<br />ძირითადად წიგნებიდან, ფილმებიდან და მეგობრების ნაამბობიდან ვიცოდი რა იყო რთველი...<br />...რამდენიმე წლის წინ მე და მამამ ვიყიდეთ სახლი კახეთში... დიდი მარნით, საწნახელით, ქვევრებით... ლამაზი ხედით ვერანდიდან და ვენახით... თუმცა უკვე ბევრი წელია იქ არავინ ჩასულა....:(( ალბათ ჩვენი ვენახისგან მხოლოდ ხრიოკი მიწაღაა შემორჩენილი... მარანში კი ღამურებმა და სინდიოფალებმა დაიდეს ბინა.....(((( :მო:<br />......................... <a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SeHb-C5QLXI/AAAAAAAAAe4/mK04vtKg51U/s1600-h/29-09-07_1200.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323778093504015730" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SeHb-C5QLXI/AAAAAAAAAe4/mK04vtKg51U/s400/29-09-07_1200.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgheDlJSLI/AAAAAAAAASM/VHNQ3bOqxl8/s1600-h/IMG_0391.jpg"></a>...მთელი რიტუალია ვენახის ჩაყრიდან ჩურჩხელების გაკეთებამდე... ეს უწყვეტი პროცესია, რომელიც სულ ყოველთვის იარსებებს.....))))<br />...შარშან ცხოვრებაში პირველად ვიყავი რთველში... ალბათ ცხოვრების ბოლობდე გამყვება იქ მიღებული შთაბეჭდილებები... მთელი ღამე არ მძინებია ისე ველოდებოდი გათენებას... კახეთის გზაზე ვიყავით მზე რომ ამოდიოდა, უფრო სწორად უკვე ამოსული იყო, რაღაცნაირი დიდი და წითელი მზე... სადღაც ორ საათში ჩავედით დანიშნულების ადგილას, ანუ ჩემი მეგობრის სოფელში... მანამდე კი გზა აგვერია, ეხლა კარგად არ მახსოვს, მგონი კითხვა-კითხვით ჩავაღწიეთ... მე მქონდა რაღაც განსაკუთრებული შეგრძნება, აი ისეთი პირველად რომ მიდიხარ სადღაც და ძალიან გაინტერსებს... რაღაც უცხო და ახალია......))))<br />...ოჯახის წევრები უკვე გველოდებოდნენ, შევჭამეთ ცოტა და ჰერი ჰერი........))) პირველი შთაბეჭდილება იყო ის, რომ ძალიან ბევრი ყურძენი ქონდათ, მოიცა რას ეძახდნენ... აი როგორც პლანტაციბია რიგებად.......))))<br />...მე რათქმაუნდა სტუმრის სტატუსით ვსარგებლობდი და უბრალოდ ვერთობოდი... და ლამის გავიგუდე იმდენი ყურძენი ვჭამე :)) ყველაზე მეტად ოჯახის უფროსი დამამახსოვრდა,ყველას ეჩხუბებოდა (ხუმრობით რათქმაუნდა), შენიშვნებს და მითითებებს იძლეოდა... მოკლედ ყველაფრის ბატონ-პატრონი იყო :)))) და კიდევ ყველა წინადადების ბოლოს კოკოითი ფანდარასტს გაიძახოდა...ამაზე მაგრად ვხალისობდი......))))<br />...ყურძენი ბოლომდე ვერ დავკრიფეთ, გული დამწყდა, დამენანა და იმიტომ......)) მაგდენი ყურძენი არასდროს მიჭამია... საღამოს ყველა რომ დაიღალა, სახლში წავედით... იქ იყო სუფრა, ღვინო, სადღეგრძელოები და ასე შემდეგ... უკვე დაღამებული იყო თბილისში რომ ჩამოვედით.....)) იმ ღამესვე უნდა დაეწურათ, ჩემ მეგობარს ამის გაფიქრებაც კლავდა :))))) ...სამწუხაროდ ამ მაგიურ რიტუალს ვერ დავესწარი, თუმცა ოდესმე აუცილებლად........))<br />...აი ასეთი იყო ჩემი პირველი რთველი...ბევრი ყურძენი,ბევრი ემოციები, ბევრი სიცილი და დატკბილიანებული ხელები......))))<br />...კიდევ მასოვს სახლი, რომლის სხვენში ძველი წიგნები ყოფილა, მიწაში ჩადებული ქვევრი, სამ ტონიანი ქვევრი.....)))) კედელში ჩაყოლებული სარკე და უსინათლო ბებო......)) საწყალი მე ვფიქრობ სულ ოდნავ მაინც ხედავდა.......)) :უსერ: ...ძალიან, ძალიან გემრიელი ხჭაპური, ალბათ ორჯერ უფრო გემრიელი ვიდრე იყო იმიტომ რომ ძალიან მაგრა მშიოდა....)))) კიდევ ოსი დიასახლისი, მინდა აღვნიშნო, რომ ყველაზე კარგი კულინარები არიან... ჩემი დაქალი უგემრიელეს რამეებს აკეთებს, არ ვიცი ამას როგორ ახერხებს, შეუძლია სულ არაფრისგან რაღაც განსაკუთრებული გააკეთოს........))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-367490213653552231?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-69352454051095975142008-10-02T21:21:00.005+04:002008-10-05T06:29:42.794+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgmciewpOI/AAAAAAAAASU/H3IUvxwZAks/s1600-h/untitled3.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253491237061698786" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgmciewpOI/AAAAAAAAASU/H3IUvxwZAks/s400/untitled3.bmp" border="0" /></a> ...დღეს სამსახურის შემდეგ ინგლისურზე წავედი... პირველი გაკვეთილი, არა მე ვიყავი პირველად თორემ ისე მეორე......)) ზოგადად არცერთ ლექციაზე თუ სხვა რაიმე სასწავლებელში პირველად მისვლა არ მიყვარს.....)) ამით თავს ვარიდებ გაცნობის პროცედურებს... რატომ უნდა გაიგოს მთელმა ბალაგანმა თუ რას ვაკეთებ და საერთოდ ვინ ვარ.......)) მოკლედ მივბლაყუნდი და რაღაც არ მომეწონა... პირველ რიგში მასწავლებელი... ჯერ-ჯერობით კარგი მარტო ხმა აქვს ... საშუალო ხნის ქალია და გოგუშკური ხმა აქვს, ასეთი ხმის პატრონი რადიოში ვიმუშავებდი... ჯგუფელები ნორმალური ტიპები ჩანან, ერთი ორი უფროსია დანარჩენები თინეიჯერები არიან... ზოგიერთი ძველი ჯგუფელია, რაც მაგრად გამიტყდა ბრრრრ ....(((( საბოლოო ჯამში დავიგრუზე და წამოვედი... გარეთ საშინლად ციოდა და მაგრად გავიყინე... ლიტ-კაფეს გულგრილად ვერ ჩავუარე... სითბო და სიწყნარე ჩანდა ერთი შეხედვით... და ეხლა აქ შემოვბლაყუნდი... სინათლე არ იყო და მყუდრო ჩანდა აქაურობა... ვიფიქრე ჩაის დავლევ და გავთბები, თან ვიღაც პიანინოზე უკრავს და მოკლედ რამანწიკა... მაგრამ ჩამიფლავდა ყველაფერი... თავი საბჭოთა კავშირის დროინდელ სასადილოში მგონია... დენი მოვიდა, მყუდროება სადღაც გაქრა... ადამიანები კიარ ლაპარაკობენ ბაბაყაყებივით ყიყინებენ... ჩემი თავის მაღლა გენერატორივით რახრახებს გამწოვი... პიანისტიც სადღაც დაიკარგა და თანამედროვე დებილიზმი ჩართეს.... ამის დედაც... მაგრამ მე ეხლა წარმოვიდგენ იმ ყველაფერს რის გამოც შემოვედი.....)))) ბეჭებზე საშინლად მიბერავს და კონცენტრირებას ვერ ვახერხებ......)))) :მო: კაი ახლა გავქრი სანამ ჩაიც გაციებულა......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-6935245405109597514?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-64691320745921251352008-10-02T18:21:00.004+04:002008-10-05T06:32:47.770+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgm_voxkeI/AAAAAAAAASc/oQAR3mMcooo/s1600-h/untitled13.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253491841888784866" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgm_voxkeI/AAAAAAAAASc/oQAR3mMcooo/s320/untitled13.bmp" border="0" /></a> ...ეხლა გადავხედე ერთ–ერთი ბლოგერის პოსტებს... და ძალიან დავითრგუნე....(((( სულ ისეთი რამეები უწერია რაც მაგრად გგრუზავს... ვეჩნად ნიდავოლნის შთაბეჭდილებას ტოვებს... მოკლედ არა არ შემიძლია მაგ პოსტების კითხვა... მაგრამ სინამდვილეში ჩემი ბლოგიც ეგეთია... რაღაც მაგარი გრუზი.....(( მოკლედ ჩემ ბლოგს ანტიდეპრესანტი სჭირდება... ეს კომპოზიციაც რაღაცა ხო... და ვობშემ ეხლა მივხვდი თუ რა საშინელებაა ამ ყველაფრის კითხვა.....)))) პოზიტივი რაც შეიძლება მეტი პოზიტივი......)))) :მო: ვეცდები გამოვსწორდე.......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-6469132074592125135?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-34029888540660797202008-10-01T22:29:00.005+04:002008-10-05T06:37:08.979+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgn31_cpCI/AAAAAAAAASs/RkxHIps2-y0/s1600-h/2464165756_fc80a91925_o.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253492805667169314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgn31_cpCI/AAAAAAAAASs/RkxHIps2-y0/s320/2464165756_fc80a91925_o.jpg" border="0" /></a><br /><br /> ...ამ საღამოს უცნაური რამ შემემთხვა... მძიმე სამუშაო დღის შემდეგ სახლში ვბრუნდებოდი ნახევრად მკვდარი......)))) მოკლედ ისე გავერთე ფიქრებში რომ გავცდი სახლს და მექანიკურად მეორე სახლს მივადექი... home sweet home ... იმ სახლს სადაც მამა დავტოვე......)) უცნაური კი ის არის, რომ ზუსტად ამაზე ვფირობდი.......)) :მო:<br />... io modo la casa ... სახლში მივდივარ მამასთან... იმ სახლში, რომელიც ასე ძალიან მენატრება... ჩემი თბილი ხის სახლი, არ არსებობს და არც არსდროს იარსებებს... მამასთან მინდა, ის ნამდვილია და არ თამაშობს, არ დამპირდება ისეთ რამეს რაც არ მოხდება.....)) ისედაც ხომ სტუმრები ვართ და ადრე თუ გვიან დავბრუნდებით ჩვენს ნამდვილ სახლში... უბრალოდ უნდა იცოდე როდის წახვიდე... მე გამიგრძელდა აქ სტუმრობა, დიდხანს შემოვრჩი... მაშინ უნდა წავსულიყავი, როცა მივხვდი რომ ჩვენი ხის სახლი და თბილი კერა მხოლოდ ფანტაზიის ნაყოფი იყო....))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3402988854066079720?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-11115179630176606572008-10-01T00:32:00.005+04:002008-10-05T06:41:19.043+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgpNJqGvnI/AAAAAAAAAS8/l6ZkPr8ka2M/s1600-h/mmmmmm.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253494271235243634" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgpNJqGvnI/AAAAAAAAAS8/l6ZkPr8ka2M/s400/mmmmmm.jpg" border="0" /></a> ...ვიღაცას ვემალები... ვის ვის ვის?... არ ვიცი, უბრალოდ ვიღაცას... კიდევ მამას, ჰო მამას ვემალები, არ მინდა დამინახოს... იმიტომ რომ ის ჩემს სულს ხედავს, ყოველთვის ასე იყო - ხედავდა იმას, რასაც სხვები ვერ ამჩნევდნენ... ჩემ სულში კი კარგი არაფერი ხდება... მე მინდა რომ დავნახო, მენატრება... ძალიან, ძალიან მენატრება......))<br /><div><div><br /><br /><br /><div>...როგორ მეზიზღება თბილისი - სადაც არ უნდა წახვიდე, ყველგან შეგხვდება ვინმე ნაცნობი... მარტო ყოფნას არ დაგაცდის, გამოგელაპარაკება, აზრებს გაგიფანტავს - შავბნელ აზრებს... აბა თეთრი და ,,კაშკაშა” აზრები თავში არ მომდის.......(((( </div><br /><br /><br /><div>...როდის გავა ეს ერთი თვე... მინდა ოქტომბრის ბოლო დღე იყოს... და ვსო... დამთავრდა... მამას ვხედავ, კიარ ვხედავ ვეხები და... და უბრალოდ ვგრძნობ... ძალიან გაბრაზებულია... რატომ? ... ალბათ იმიტომ რომ ... no more "sweet november".........))</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1111517963017660657?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-50493953946185253142008-09-27T00:10:00.013+04:002008-10-05T06:47:02.497+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgp9Es5jVI/AAAAAAAAATE/FE97MlQMbwM/s1600-h/2323035394_aa95c47b76_b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253495094538505554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SOgp9Es5jVI/AAAAAAAAATE/FE97MlQMbwM/s400/2323035394_aa95c47b76_b.jpg" border="0" /></a><br /><br />,,არ გიცხოვრია შენ ქვეყანაზე, შენ გაიარე სიცოცხლის ახლოს”<br /><br /><br />..............<br /><div><br /><div></div><div> </div><div>...სხვა დროს და სხვა ადგილას უნდა დავბადებულიყავი......((((</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5049395394618525314?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-19561365846884030812008-09-25T12:12:00.007+04:002008-09-25T12:26:26.718+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNtLBBMhNjI/AAAAAAAAAMg/DdY7QcjMpCI/s1600-h/untitled25.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249872271503341106" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNtLBBMhNjI/AAAAAAAAAMg/DdY7QcjMpCI/s400/untitled25.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNtKUEA55rI/AAAAAAAAAMY/RsqnXZ5xJvA/s1600-h/untitled25.JPG"></a><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNtJz9RsmgI/AAAAAAAAAMQ/yMD5lK-6Tb8/s1600-h/untitled25.JPG"></a></div><br /><div>...ახლა ვნახე შენი მეილი, შეიძლება სკაიპშიც ხარ, მაგრამ აქ მირჩევნია॥ კარგი ქენი რომ არ მომწერე, ანუ ამ საკითხზე სკაიპით საუბარი რაღაც არ გამოდის... ისე კი ვიცი რომ ღელავ ჩემზე და შეიძლება ნერვიულობ კიდეც ასე რომ ვარ.......)) დიდი იმედი მაქვს რომ დროებითია... საერთოდ არავის აღარ ვეკონტაქტები... მობილურის არქონაც ხელს მიწყობს ამაში... ვეღარ მპოულებენ.......))))<br />...თუმცა მარტო ყოფნა მაინც არ გამომდის, დღეს პაციფისტების შეკრება გვაქვს, ხვალ პუ აპირებს გამოსვლას... მერე ჩემ ნათლულთან მივდივარ მობილურის წამოსაღებად, უკვე სირცხვილია რას იფიქრებენ.....)))) ..შაბათს ჩემი ნინოს ნაქებ ექიმთან მივდივარ, საინტერესოა რას მეტყვის.. მიყვარს ეგზოტიკა, რაღაც განსაკუთრებული წამლებით მკურნალობს თურმე... ნინომ მითხრა კვირას მოვალო, ერთი ჯემპრი მოუქსოვია, ახლა მეორეს ქსოვს.......)))) მოკლედ ყოველ დღე ვიღაცას ვხვდები და სადღაც მივდივარ ... ნანატრ მარტოობას არ დაადგა საშველი.......(((( პურპურიც როგორ მომენატრა, საღამოს სულ სადღაც გავრბივარ და საუკუნეა აღარ ვყოფილვარ.......))<br />საერთოდ კი...<br />რაღაცას ველოდები, ოღონდ რას მეც არ ვიცი... იმედი მაქვს ეს ყველაფერი მალე დამთავრდება.......)) :უსერ: დაახლოებით ასე გამოიყურება ჩემი სულიერი სამყარო.......))))</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1956136584688403081?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-52616361445752807632008-09-24T01:26:00.003+04:002008-09-24T14:15:09.131+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNlfV23P1HI/AAAAAAAAALk/ilYYThV4KHU/s1600-h/034.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249331669786154098" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNlfV23P1HI/AAAAAAAAALk/ilYYThV4KHU/s400/034.jpg" border="0" /></a> ...ამ ბოლო დროს ძალიან ჩავიკეტე, არ ვიცი რატომ.. ალბათ ძველმა ხუშტურებმა მომიარა... დიდი ხანია ასე არ ვყოფილვარ, ალბათ იმიტომ რომ დრო არ მქონდა ამ სისულეებზე საფიქრელად.. დღე და ღამე ამაზე ვფიქრობ, ოღონდ არ მკითხოთ რაზე, სულ მალე თვითონ მიხვდებით......)) მეუბნებიან შენი უხასიათობა ამინდის ბრალიაო, ამინდზე გამახსენდა, სულ მალე ზამთარიც მოვა.. მაგრამ ეს სხვისთვის ,,სულ მალე” თორემ ჩემთვის ძააალიან, ძააალიან შორსაა......)) :user:<br />...წითელ ზონას ვუყურე, მიყვარს გოგი გვახარია, ფილმი დაიწყო ,,მატყუარა იაკობი”, ძალიან მძიმე საყურებელია, ადრე სიამოვნებასაც კი მანიჭებდა მსგავსი ფილმების ყურება, ვერ ვიტანდი ებრაელებს, პრინციპში დღესაც ვერ ვიტან.. უბრალოდ საშინლად მაღიზიანებდაა ის ფაქტი რომ ყველა ფილმში გვაცოდებდნენ მაგ ხალხს......)) დღეს უბრალოდ მკიდია.......))))<br />...სამსახურში განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა, ჩვეულებრივი დღე იყო... კიდევ კარგი არიან ადამიანები, რომლებიც ძალიან მიყვარს… მათ გარეშე საშინლად გამიჭირდებოდა... რომ იცოდეთ როგორ მომბეზრდა, არ შემიძლია ერთ ადგილას დიდხანს გაჩერება, მაგრამ რას ვიზამ, სხვა გზა არ არის......(((( სულ სულ მალე... ძალიან ცოტა დრო დარჩა......))))<br /><br />.........................................<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNlfsXpaPvI/AAAAAAAAALs/Y16NxoxRHc0/s1600-h/1214048671_love__005417_.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249332056543608562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SNlfsXpaPvI/AAAAAAAAALs/Y16NxoxRHc0/s320/1214048671_love__005417_.jpg" border="0" /></a>...დღეს ფოფომ თავის დაქალებთან ერთად წამიყვანა, ძალიან მხიარული და კუსკუსა გოგონები არიან, ზუსტად ისეთი როგორიც ფოფოა....)))) პატარაობისას მეზობლის ბავშვები, ჩემზე უფროსები დედასთან მოდიოდნენ და სთხოვდნენ სასეირნოდ წავეყვანე, არ ვიცი რატომ, მაგრამ უყვარდათ ჩემი წაყვანა, ჩემზე უფროსები იყვნენ რამდენიმე წლით, ალბათ ასე თხუთმეტი-თექვსმეტი წლისანი იქნებოდნენ.. როგორ მიხაროდა მათთან ერთად ყოფნა.....)))) დღეს სულ ცოტა ხნით იგივე შეგრძნება დამეუფლა, თითქოს ბავშვობაში დავბრუნდი... ჩემზე უფროსი გოგონების გარემოცვაში, თავიანთი პრობლემებით... საჭორაო თემებით... ანუ საკითხები რაც ჩემთვის ჯერ არ არის აქტუალური.....)))) მე ვიჯექი და განაბული ვუსმენდი......)))) ფოფომ მითხრა რომ მისი პატარა მეგობარი ვარ, ისე მესიამოვნა ეს სიტყვები......)))) :love: ძალიან თბილი ადამიანია, გარშემო სინათლეს აფრქვევს.....)))) სითბო, სიკეთე და სიყვარული მისთვის არის გამოგონილი......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5261636144575280763?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-31679776010974601952008-09-15T12:16:00.007+04:002008-09-15T12:34:42.767+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM4eD0yyPSI/AAAAAAAAAIU/NtKBFkVmZyk/s1600-h/52141-audrey-hepburn.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246163666993298722" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM4eD0yyPSI/AAAAAAAAAIU/NtKBFkVmZyk/s320/52141-audrey-hepburn.jpg" border="0" /></a> ...მემგონი გავცივდი, კიარადა ვცივდები... სამსახურში რათქმაუნდა დამაგვიანდა... <a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM4ddiRcOXI/AAAAAAAAAIM/Cka7-aTYTmc/s1600-h/52141-audrey-hepburn.jpg"></a><br />დილით ისევ ვიბანავე....)))) ჩემი გაციების მიზეზიც ალბათ ეს არის... ხოდა ეხლა ვზივარ და ცხელი ჩაი მელანდება... სიმპტომები ჩვეულებრივია არაფერი განსაკუთრებული – თავი ერთ წერტილში მტკივა, თვალები მეწვის, მაცემინებს, ძვლები მტკივა კიარა მემტვრევა... ხო კიდევ ყელი მტკივასავით.....(((( საღამოს ალბათ სიცხე ამიწევს... ჩემ უფროსს ეტყვიან სიცხე ქონდა და წავიდაო... ამ ბოლო დროს ძილი არ მყოფნის, რა დროსაც არ უნდა დავწვე დილით მაინც მიჭირს ადგომა, არადა იყო დრო თავისით მეღვიძებოდა შვიდის ნახევარზე.....(((( ძალიან მეძინება...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3167977601097460195?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-60081760216167802402008-09-15T00:03:00.011+04:002008-10-05T06:48:55.172+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM2GohK63sI/AAAAAAAAAH0/gDmIH0Eulhw/s1600-h/untitled20.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245997171613556418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM2GohK63sI/AAAAAAAAAH0/gDmIH0Eulhw/s400/untitled20.JPG" border="0" /></a> ...კვირა დღეს ისევე როგორც ყველა ნორმალური ადამიანი მეც სახლში ვიყავი... ნათლულთან ვაპირებდი წასვლას მაგრამ გადავიფიქრე, სამსახურის მერე შევივლი.......)) ხო დღეს ყველა გაკვირვებული იყო რომ არსად არ წავედი... სამაგიეროდ გავაკეთე ბევრი რამე, პირველ რიგში დილით ლოგინი გავასწორე ადგომისთანავე, ესეც მაგარი იშვიათობაა... გიჟივით გავრბივარ სამსახურში ლოგინის თავი ვის აქვს....(((( ძაღლს საჭმელი ვაჭამე, მერე გავისეირნეთ, მერე ჭუპა ჭუპა ვქენით... რაც ძალიან ძალიან არ უყვარს, მაგრამ სხვა რა გზა ქონდა......))))) ხოდა სუფთა ბუსიკას მთელი დღეა ვეფერები....)))) დღის ბოლოს კი ნამცხვარი გამოვაცხვე... წინა გამოცხობასთან შედარებით ცოტა ჭურჭელი გავაბიძურე და სამზარეულოშიც შეისვლებოდა, თან ერთი ძალიან პრაქტიკული რამე ვისწავლე, რასაც აიღებ და დასვრი მაშინვე უნდა გარეცხო... და თუ რამე დაგჭირდება სოდა ზეთი ან რამე ეგეთი, გამოიყენებ თუ არა უნდა შეინახო....))))<br />..........................<br />...გუშინ იმის მაგივრად, რომ მეგობრებთან ერთად წავსულიყავი კარსანში (არადა დედაჩემი ძლივს დავითანხმე წასვლაზე) სამსახურში ვიჯექი და შაბათ დღეს ვმუშაობდი......(((( რამდენი ხანია <a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM2FP0_8-1I/AAAAAAAAAHM/JTu8ODpx210/s1600-h/IMG_9797.jpg"></a>არსად არ წავსულვარ... ბავშვებიც ძალიან მომენატრნენ, დღე არ გავა წივწივა და პერწკლი არ ვახსენო... წეღან ვიჯექი და გარეჯის სურათებს ვათვალიერებდი... სამწუხაროდ არცერთი არაა სკაიპში, არც მეილი ვიცი....(((( მოკლედ ძალიან ძალიან მომენატრეთ ბავშვებო.....))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-6008176021616780240?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-49072424727529838742008-09-10T15:02:00.005+04:002008-09-10T15:27:11.898+04:00<div align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244352402561039266" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SMeuuW-d-6I/AAAAAAAAAG0/i-GyfZ4wTp4/s320/100206_article_book_eyman.jpg" border="0" />...დღეს ძალიან ნეგატიური დღეა... როგორ მაღიზიანებს ეს ხმა... ხომ შეიძლება ადამიანი საუბრობდეს დაბალ ხმაზე და მშვიდად... მთელ სართულს ესმის და მაინცდამაინც ჩემს წინ ზის.....(((( ერთი, მეორე, მესამე ყველა რაღაცით უკმაყოფილოა, ზოგი "სტაიანშიკმა" გააბრაზა, ზოგი პოპულის გამყიდველმა (ყველა წაგლეჯვაზეა) ... ზოგი ზარმაცი თანამშრომლებით არის უკმაყოფილო... ზოგი ორსულადაა და ვერაფერს ირგებს... მეც არ მომწონს რაღაც, აი ეს ხმა... ოღონდაც, ოღონდაც ნუ დაილაპარაკებ... არა ექვსამდე ვერ გავძლებ, ადრე უნდა წავიდე, როგორმე მოვახერხო და ადრე წავიდე.......))))<br />...</div>დღეს ვიღაც გავიცანი, მითხრა უკვე იმდენჯერ დავემგზავრეთ ერთმანეთსo რომ არ მოგესალმო არ შემიძლიაო......)))) მიყვარს შემთხვევით უცნაურ სიტუაციაში გაცნობა ხალხის.....)))) პ.ს. ეხლა მასწავლის როგორ გამოვაცხო პეროგი, ჯერ–ჯერობით მარტო ის მითხრა რომ უნდა ავიღო ფქვილი და ხილიდა შაქარი... საინტერესოა ამათ რომ ავურევ რა გამოვა......)))) ხვალ კექსის გამოცხობას ვაპირებ თანამშრომლებს უნდა გავასინჯო......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4907242472752983874?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-54128336227208706402008-09-08T00:57:00.012+04:002008-09-08T15:49:07.772+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SMUQ_8U6ykI/AAAAAAAAAGk/1B79TjxbGTk/s1600-h/audrey-hepburn-0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243616031854479938" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SMUQ_8U6ykI/AAAAAAAAAGk/1B79TjxbGTk/s320/audrey-hepburn-0001.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SMUQHyo9YWI/AAAAAAAAAGc/ADm9nmTawkc/s1600-h/audrey-hepburn-0001.jpg"></a>... დავიწყებ გუშინდელი დღით კიარა ღამით... ყველაფერი იმით დაიწყო რომ (კულინარიული გადახვევა) მომინდა ნამცხვარი, მაგრამ არავინ არ გამომიცხო ყველას დაეზარა და მოხდა სასწაული... ცხოვრებაში პირველად მე თვითონ გამოვაცხვე და ყველაზე უცნაური ის არის რომ გამოვიდა ძალიან გემრიელი, აი ისეთი, რომ ერთ საათში აღარ იყო....)))) ეს ნამდვილად აღნიშვნის ღირსია, პირდაპირ ისტორიული დღე იყო ... საჭმელების გაკეთება არ ვიცი სამწუხაროდ, თუმცა ალუბლის და კომშის მურაბას უგემრიელესს ვაკეთებ.....)))) თუ არ ჩავთვლით იმას რომ ალუბლის მურაბა გამოდის ჩვეულებრივზე უფრო თხელი ანუ წყალწყალა, კომშის მურაბა კი ჯემივით ... რაც მთავარია გემო კარგი აქვს......))))<br />..................<br /><br /><div><br /><div><br /><div><br /><div><br /><div></div><br /><div>...7 სექტემბრის დილა დაიწყო ჩვეულებრივად, ამინდი არ იყო კარგი ამიტომ აუზზე წასვლას აზრი არ ქონდა... შევუდექი სარეცხის რეცხვას... ნუ ყველა ნორმალურ ოჯახში არსებობს სარეცხის მანქანა ისევე როგორც ჩვენთან მაგრამ ამ ფუნქციას მე ვითავსებ ხოლმე... ჩემი უნიჭობის გამო (მეშინია რამე არ გავაფუჭო და სახლი არ ავაფეთქო, ამიტომ ვრეცხავ ხელით :უსერ:) ... შემდეგ უაზრო ბოდიალი, ძაღლის გასეირნება, ეზოს დათვალიერება, (ოხ ყურძენი რა დღეშია, როგორ ხმება რა დაეტაკა, ხედავ კომში კიარა კარალიოკიც გაფუჭებულა, არა რაღაცაშია საქმე... რა წავა დიდუბეში წამლის საყიდლად... და ამგვარი ბლა ბლა) ... ტელევიზორის ყურება, თავის მოწესრიგება და სახლიდან წასვლა (დროებით რათქმაუნდა) ... ამას მოყვა რეაქციის შეკრება, ნაცნობების ნახვა, რუსების გინება, რაღაც გეგმების დასახვა... და ჩემი მეგობრის ნაცნობის თუ რაც ქვია მესიჯი - ”ერთ საათში <a href="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SMUK-uJeHII/AAAAAAAAAGM/Et3pbPx2CZE/s1600-h/audrey_hepburn.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243609413798730882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SMUK-uJeHII/AAAAAAAAAGM/Et3pbPx2CZE/s400/audrey_hepburn.jpg" border="0" /></a>გამოგივლი” ... ვიყავი ჩემ სამსახურთან ახლოს ანუ პურპუთან, არა მანდ არ ვმუშაობ, თუმცა დიდი სიამოვნებით ვიმუშვებდი :უსერ: ჩავედი პურპურში, ჩემს მეტი არავინ იყო, ჩემ საყვარელ ადგილას ვიჯექი, ვკითხულობდი წიგნს, მეგობრის ნაცნობის თუ რაც ქვია იმის მოსვლამდე... როგორც იქნა მოვიდა, ამას მიყვა რაღაც სულელური საუბარი როგორ ხარ? რატომ დამეკარგე? და ბლა ბლა ... მოკლედ საინტერესო არაფერი... რატომღაც მის გვერდით თავი ერთუჯრედიანი არსება მგონია, მასთან იმდენად ბანალურ თემებზე ვსაუბრობ ხოლმე რომ რამე სერიოზულზე ფიქრიც კი უბრალოდ შეუძლებელია... დავლიეთ წითელი ღვინო, უფრო გავიხსენი (ისიც) ... მაგრამ ამ ყველაფერმა შედეგი არ გამოიღო... დაასკვნა რომ ვარ ცივი, მე კიდევ ერთეხ მივხვდი რომ აზრი არ აქვს ლაპარაკს... არ მომწონს და მორჩა... არ მომწონს ისევე როგორც ნებისმიერი ბიჭი... ანუ ხომ გესმის... ვიცი რომ გესმის, ძნელია იმის ახსნა რომ კოცნისას დორბლის მეტს ვერაფერს ვერ გრძნობ... და აღარ გინდა ამის გამეორება, მადლობთ საკუთარი დორბლიც მეყოფა......)))) საღამომ ჩაიარა უაზროდ, ვერ გავაგებინე რა მინდოდა, (უფრო სწორად რომ არ მინდოდა) თან ბიჭების აზროვნება ხომ ვიცი მასეთ რამეებზე უაზრო რეაქციები აქვთ ხოლმე... რატომღაც მგონია რომ გოგოსთან უფრო მარტივია... ანუ იმას მაინც არ გეტყვის რომ იცი შენ გოგო ხარ და ამიტომ მომწონხარ... მოკლედ მეზიზღება ეგეთი რამეები... კარგათ ბრძანდებოდეთ... მე არ ვარ ნივთი , ლამაზი კაბა, რომელიც მოგწონს ახალია, გაცვია, მაგრამ დრო გადის და გბეზრდება, შემდეგ ამ კაბას სულ ბოლოში კიდებ რომ თვალში არ გაგეჩხიროს, სხვა კაბებს ყიდულობ... (ქერას, წითურთმიანს, გრძელთმიანს, მოკლეთმიანს და ასე შემდეგ) გადის ერთი წელი და გახსენდება რომ ოდესღაც მოგწონდა ეს კაბა... გამოიღებ ჩაიცვამ დაინახავ რაღაც ახალს... გაიფიქრებ როგორ მიხდებაო, მოდი დღეს ამას ჩავიცვამ... ასე ხდება ცხოვრებაში... საიდანღაც გაგახსენდება იმ გოგოს ნომერი, მე ხომ მომწონდა შარშან... მოდი დავურეკავ და შევხვდები... ნახავ და ეტყვი როგორ შეცვლილხარ უფრო გალამაზებულხარ და მსგავსი რაღაცეები... გავა დრო და ისევ მოგბეზრდება მერე ყველაფერი თავიდან დაიწყება.......))))) მეზიზღება ეგეთი რაღაცეები... და კიდევ ერთი სულელური შეკითხვა - ”მითხარი კი ან არა... გინდა ურთიერთობის გაგრძელება”? ბიჭი რომ მაგას გკითხავს ხომ უნდა ჩაარტყა რაღაც თავში?! ჩემ შემთხვევაში ყველაფერი სხვაგვარად დასრულდა, არავინ არ დაშავებულა :)))) ანუ არაფერი არ ვთხლიშე, უბრალოდ გავჩუმდი... ვიცი რომ აზრი არ აქვს... არ მინდა ვიყო ერთუჯრედიანი, მაგრამ არც ის მინდა რომ ვაწყენინო და პირდაპირ მივახალო ის რასაც ვფიქრობ.......)))))<br /><br />...და ყველაზე უცნაური ის არის რომ ამდენი ბლაბლაბლა რაღაც სისულეები დავწერე და მაგრად მახატია ეს ყველაფერი... ცხოვრება მეტისმეტად ხანმოკლეა რომ ასეთ რამეებზე იფიქრო და ტვინი ბურღო.......))))) </div><br /><br /><div>...აქედან დსკვნა როგორც ჩემი ინგლისურის მასწავლებელი იტყოდა (მისი სახელი მაინც ვერ გავიხსენე) - "take it easy".......))</div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5412833622720870640?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-7750393286307050402008-09-02T10:51:00.003+04:002008-09-02T10:59:35.967+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SLzjwGc4aWI/AAAAAAAAAEU/EoJLBpTHf8M/s1600-h/untitled12.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241314481857390946" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SLzjwGc4aWI/AAAAAAAAAEU/EoJLBpTHf8M/s320/untitled12.bmp" border="0" /></a><br /><div>...ეს არის ამონარიდები დღიურიდან, რომელიც საკმაოდ დიდი ხნისაა... სასიყვარულო ლექსებით და ჩანახატებით სავსე... ძალიან ბევრჯერ მინდოდა მეპოვნა მისი პატრონი, გამეგო როგორ არის დღეს... მაგრამ სამწუხაროდ ჯერ ვერ მოვახერხე... იქნებ ცოცხალი აღარც არის : ((<br />***<br />...“ჩემო სიცოცხლე, რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ, საოცრად მომენატრე, ახლა ჩემთვის ყველაფერი სულერთია, ისიც სულერთია გიყვარვარ თუ არა, გენატრები თუ არა... მინდა ჩემთან იყო, გიყვარდე ისე, როგორც მე მიყვარხარ.. გიყვარდე უცნაურად, რომანტიულად, ყოველი დღე შენზე ოცნებით იწყება და შენზე ოცნებით მთავრდება, ოცნებაა ჩემი უცვლელი, განუყრელი მეგობარი, რომელსაც ვერც ვერავინ წამართმევს... ვერც ვერავინ დამიშლის, ჩემი ოცნება მხოლოდ ჩემია, მე მეკუთვნის მხოლოდ... მე ვარ ჩემი ოცნების გემის კაპიტანი, მაგრამ დრო მიდის და ოცნება ოცნებად, რჩება, აუსრულებელ, ბავშვურ ოცნებად...<br />***<br />...ეხლა რომ ჩემთან იყო, გულში ჩაგიკრავდი და მოგეფერებოდი, მერე მივეყრდნობოდი შენს მკერდს და ცრემლით გაგილღობდი გაყინულ გულს, დავთმობდი ყველა ღირსებას, ლამაზ ოცნებას წყალს გავატანდი და შენ შემოგწირავდი ყველაფერს... და ბლა ბლა (აქ ზედმეტად ინტიმური რამეები წერია).<br />...ძვირფასო, შენით იწყება ყოველი გზა და გზის დასასრულსაც შენსკენ მოვყავარ...“</div><br /><div>.............<br />...დღიურიდან ჩანს რომ ამ ადამიანთან ერთად აღარ არის... : ((<br />...ნუთუ უკვალოდ ქრება ასეთი სიყვარული, ან იქნებ ის რაც ჩვენ სიყვარული და სიგიჟე გვგონია უბრალო გატაცებაა.. მუდმივი ამ ქვეყნად არაფერია, ალბათ არც სიყვარული.. თუმცა არიან ერთეულები ვისაც ცხოვრების ბოლომდე თავდავიწყებით უყვართ ერთმანეთი... ჩვენც გვინდა რომ ამ ერთეულებში მოვხვდეთ... ოცნებით გართულნი რეალობას ვცილდებით... სულ ყოველთვის ვერ იფრენ ღრუბლებში, ერთ დღესაც გამოფხიზლდები და ბაბახ... დაეტყეპები მიწაზე... შემდეგ იწყება გლოვა და გამოტირება იმისა რაც დაკარგე, ანდა რას დაკარგავ რაც არ გქონია?! ეს ყველაფერი შენი ფანტაზიის ნაყოფი იყო........))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-775039328630705040?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-11331786839332830122008-08-08T13:27:00.004+04:002008-09-27T10:37:08.085+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SN3UgXrmIlI/AAAAAAAAANQ/jjuTjaiNnm0/s1600-h/dovejklj.GIF"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250586393161638482" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SN3UgXrmIlI/AAAAAAAAANQ/jjuTjaiNnm0/s200/dovejklj.GIF" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SJwVhglQ6QI/AAAAAAAAADs/ZSgUWc2b4xw/s1600-h/ptk.JPG"></a><br /><br /><div>...დავიღალე, აღარ მინდა ეს დაძაბულობა, ომი ომი ომი ეს საშინელი ომი და სისხლისღვრა........)) დღვანდელ დღეს ვეღარ გავუძლებ, ასე უნდა ველოდო როდის წავლენ ჩემი მამიდაშვილი <span style="font-family:Arial;">ptk</span> და კიდევ სხვები, ვიღაც უნდა მოკლან, ან თვითონ დაემართოთ რამე......(((( სოფელში წავალ, მობილურსაც არ წავიღებ და ვიქნები ჩემთვის მშვიდად, ვითომ არაფერი არ მომხდარა, ეს ორი დღე სიზმარი იყო სხვა არაფერი.......(( :უსერ: </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1133178683933283012?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-84548072901279269712008-07-20T13:25:00.002+04:002008-07-20T13:32:40.299+04:00<a href="http://bp3.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SIMGC0Y32tI/AAAAAAAAADk/KUIStmqTW9g/s1600-h/rainbow.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5225026638172379858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SIMGC0Y32tI/AAAAAAAAADk/KUIStmqTW9g/s320/rainbow.JPG" border="0" /></a><br /><div>...საოცარი სიზმარი ვნახე.. ფორუმელებთან ერთად ვიყავი სადღაც ექსკურსიაზე, ნუ იქ რაღაც უსიამოვნებებიც შემემთხვა... მაგრამ ეგ არაფერი... თბილისში რომ ჩამოვედით ნახალოვკაში ჩამომსვეს.. საერთოდ არ ვარ იმ ადგილას ნამყოფი, ულამაზესი ცისარტყელა იყო იქ.. მიწაზე ეშვებოდა და სურათებს ვიღებდი ცისარტყელასთან ერთად........)))) რა ლამაზი ფერები იყო.. ცისარტყელის შიგნით შევედი.........)))) მიყვარს ცისარტყელა.......)))) ცისარტყელა...ცისარტყელა...ცისარტყელა........)))) როგორც ptk...ptk...ptk.......))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8454807290127926971?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-16993124463440103872008-07-17T20:38:00.003+04:002008-07-17T20:44:51.331+04:00<a href="http://bp3.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SH92aGv2dTI/AAAAAAAAADc/RF5J3jbpCuU/s1600-h/untitled+4.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5224024283633055026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SH92aGv2dTI/AAAAAAAAADc/RF5J3jbpCuU/s320/untitled+4.bmp" border="0" /></a><br /><div>...დღეს ექიმთან ვიყავი, მიცვალებულთა ექიმი დავარქვი... ჯერ მამაჩემი იყო მისი პაციენტი მერე ბიძაჩემი... აღარცერთი აღარაა ცოცხალი......(((( </div><br /><div>...ხო, მეც ცუდად ვარ, ...39 მაქვს სიცხე.......(((( სანამ ბოლო არ მომეღება ექიმის არსებობა არვიცი... ბრაზი მომდის ჩემ თავზე, რომ მიმეხედა ამ ტკივილებისთვის თავის დროზე, ახლა ასეთ დღეში არ ვიქნებოდი........)) </div><br /><div>...გამაყუჩებელს ვერ ვსვავ მთელი ღამე წინ არის, იქნებ მერე უფრო დამჭირდეს......((((</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1699312446344010387?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-49072693918459114852008-07-14T17:07:00.001+04:002008-07-14T17:11:12.815+04:00<a href="http://bp0.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHtQRq8hfzI/AAAAAAAAADU/vm98imnzxpY/s1600-h/33amelie3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222856457382362930" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHtQRq8hfzI/AAAAAAAAADU/vm98imnzxpY/s320/33amelie3.jpg" border="0" /></a><br /><div>...სამსახურში ვარ და კიდევ 1 საათზე მეტი მომიწევს აქ ყოფნა.. უკანასკნელი ნახევარი საათია ისე მეძინება ისე მეძინება რომ კლავიატურას ვურტყავ თავს.. ოხ ერთი ბალიში და ჰორიზონტალური მდგომარეობა მისწრებაა ჩემთვის.........)))) თანამშრომელს "ღენიალური" იდეა მოუვიდა თავში.. ეხლა ავდგებით და გავიპარებით ცივ ყავას დავლევთ ნაყინით ვოტ......)))) ველით მესამეს........)))) იმედია დაგვთანხმდება და წამოვა ჩვენთან ერთად :user:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4907269391845911485?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-38343513759370711502008-07-12T22:17:00.002+04:002008-07-12T22:45:27.228+04:00<a href="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHj7kF2zsHI/AAAAAAAAADM/6f_rTPsmRl8/s1600-h/untitled7.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222200365402009714" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHj7kF2zsHI/AAAAAAAAADM/6f_rTPsmRl8/s320/untitled7.bmp" border="0" /></a><br /><div>...რამდენი დავლიე, ეს რა იყო?! არა რაა, ბიჭებს არ უნდა შევეჯიბრო.. მაგრამ მაინც არ გავიტრუპე კიდევ კარგი.......)))) მოკლედ სადღეგრძელო არ გამომიტოვებია.. კიარა ერთი ორი მეც მოვიგონე.. პაპუასების და ზანგების.. ენაცვალოთ ჩემი თავი.......))))</div><br /><div>...უაზრო გამომეტყველებით ვზივარ (ვწევარ) ბნელ ოთახში.. ჩართული მაქვს რადიო (ტელევიზორს ვერ ვიტან) და ცხოვრება ჩვეულებრივზე მეტად მკიდია.........))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-3834351375937071150?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-53696045193771177732008-07-11T23:39:00.009+04:002008-10-09T21:34:03.186+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SO5ACg74TAI/AAAAAAAAAT8/MAC0vWRpUfc/s1600-h/audrey.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255208227132951554" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SO5ACg74TAI/AAAAAAAAAT8/MAC0vWRpUfc/s400/audrey.JPG" border="0" /></a><br /><br /> ... გამჭვირვალე, ცარიელი ადგილი... ვემალები ყველას......)) მომწონს აქ ყოფნა, აქ ნამდვილი ვარ ... არავინ და არაფერი..<br />...მშვენიერი ნიღაბია.. ყველგან რომ შემეძლოს ამ ნიღბის გაკეთება.......)))) არავის არ ვეხები და მეც არავინ მეხება.. ა არ მჭირდება თამაში... ასე უფრო მარტივია.. ძლივს ვიპოვე ადგილი, სადაც ვქმნი ჩემ სამყაროს... არ მჭირდება გამოგონება, ჩემ თავთანაც მარტო ვარ, მაქვს ფიქრის საშუალება... მაგრამ რაზე შეიძლება იფიქროს ცარიელმა ადგილმა?! მისი გონება და სული ცარიელი......))))<br />...აქ არ არის ადგილი სხვებისთვის, ყველა უფერულდება და ნელ-ნელა ქრება.. თუმცა ერთი სხვაობა მაინც არის, აქამდე მარტო სხვები ქრებოდნენ, ახლა მეც გავქრი......)))) საკუთარ თავსაც ვეღარ ვხედავ... არ მიწევს ფიქრი რაღაც უაზრობაზე, რაღაც გამოგონილზე.. ყველაფერი რაც აქამდე იყო ყალბი ყოფილა, ყველაფერი ჩემი ჩათვლით... როგორც იქნა გავქრი... ვერაფერს ვგრძნობ ჩემ გარშემო.. ერთადერთი რაც ამ წამს მაწუხებს გამალებული გულისცემაა... მესმის მისი ხმა ... ბუმ ბუმ ბუმ ბუმ... რაღაცას ბუტბუტებს თავისთვის, მაგრამ ვერ ვიგებ რა უნდა, რას მეუბნება... იმედი მაქვს მოვა დრო, როცა ესეც გაჩუმდება.. და<a href="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHe4WcTzntI/AAAAAAAAADE/BpOXp0Cv0qA/s1600-h/untitled.bmp"></a> გადმოვა ჩვენს ცარიელ სამყაროში......))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-5369604519377117773?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-15431444362106545112008-07-10T18:17:00.004+04:002008-07-10T18:37:55.337+04:00<a href="http://bp3.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHYdrebyxvI/AAAAAAAAAC8/SqapQgYMqNk/s1600-h/untitled+7.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221393450723886834" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHYdrebyxvI/AAAAAAAAAC8/SqapQgYMqNk/s320/untitled+7.bmp" border="0" /></a><br /><div>...საშინელი დღე იყო.. უარესს ვერც ინატრებ.....(((( სამუშაო დღის ბოლოს დამლაგებლის ფუსფუსი, ძალიან მიყვარს, მაგრამ ეხლა ეგეც არ მშველის....(((( :user:</div><br /><div>...ერთი ტვინის ბურღი, ორი, სამი, ოთხი........(((( როგორ მრავლდებიან, უსამართლობაა... აღარ მინდა თამაში........(((( :cry:</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1543144436210654511?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-17954240386029388552008-07-09T15:35:00.001+04:002008-07-09T15:40:12.924+04:00<a href="http://bp0.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHSjdrqY-pI/AAAAAAAAAC0/1dTTjpTHFus/s1600-h/1354306856_d8fc8ee9df_o.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220977598361303698" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHSjdrqY-pI/AAAAAAAAAC0/1dTTjpTHFus/s320/1354306856_d8fc8ee9df_o.jpg" border="0" /></a><br /><div>...არტერიული ვენა ქონდა გადაჭრილი... არვიცი მე ვიყავი თუ სხვა ვინმე, ყველაფერს კი ვგრძნობდი, მაგრამ თითქოს სხვანაირი იყო ის გოგო გარეგნობით... ალბათ გავიდა 7-8 წუთი, რომ თვალები დაებინდა და გრძნობდა გონებას როგორ კარგავდა.. ასეთი სიკვდილი მას არ უნდოდა, შეიძლება სიკვდილი უნდოდა, მაგრამ ასე უსუსურად არა.. ან საკვდილიც გადაიფიქრა.. ან უბრალოდ ინსტიქტურად გადაწყვიტა თავი გადაერჩინა... რაც არ უნდა ყოფილიყო საშველად მაინც ვერავის ვერ მოუხმობდა.. არავინ არ იყო მასთან არც ძმა, არც დედა და არც მამა.. მეგობარიც არავინ ყავდა... გადაწყვიტა სასწრაფოში დაერეკა, მობილურამდე ძლივს მიბობღდა და აკრიფა ნომერი... მაგრამ არავინ პასუხობდა... მერე არვიცი რა მოხდა ... იმ გოგოს რა დაემართა არვიცი.. ალბათ მოკვდა.. ყოველშემთხვევაში მე ჯერ ცოცხალი ვარ.........))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-1795424038602938855?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-46051730101575414132008-07-07T18:00:00.003+04:002008-07-07T18:26:07.643+04:00<a href="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHInaKEVyKI/AAAAAAAAACk/X_I4c7CxXwk/s1600-h/2303541599[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220278248408467618" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHInaKEVyKI/AAAAAAAAACk/X_I4c7CxXwk/s320/2303541599%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div>...გახდა 6 საათი და მე ისევ სამსახურში ვარ... როდის მეღირსება სახლში მისვლა.....(((( ჯერ არა... კიდევ რამდენიმე საათი, მაგრამ რა აზრი აქვს მივალ თუ არა მაშინვე დამეძინება........)))) სხვა ადამიანები კი მომნატრებია, მაგრამ საკუთარი თავი არასდროს... ხოდა ეხლა ზუსტად მასეა ჩემი საქმე.....)))) მემგონი მალე გავრეკავ.......(((((<br />...კიდევ კარგი ერთი პოზიტივი მაინც არის, ადამიანი რომელიც საშინლად მეზიზღება, (უბრალოდ ალერგია მაქვს) დღეს არ მობრძანებულა......))))<br />...წავალ, გავისეირნებ ...ჩემ საყვარელ ადგილებს მოვინახულებ... ცოტას დავწყნარდები... ცოტას ვიფიქრებ........)))) მომენატრა ფიქრი.........)))) :user:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4605173010157541413?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-42690520471080933802008-07-06T06:22:00.003+04:002008-11-16T15:30:31.034+04:00<a href="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHAtGWjm_cI/AAAAAAAAABM/bYg8dBa6SQQ/s1600-h/DSC00443.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219721555279805890" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_ODvQrML2TWI/SHAtGWjm_cI/AAAAAAAAABM/bYg8dBa6SQQ/s320/DSC00443.JPG" border="0" /></a> ...6 ივლისის დილა.. მთელი ღამე გავათენე, ხან წიგნი ვიკითხე, ხანაც ინეტში ვიბოდიალე.......)))) მაგრამ საოცრად ლამაზი დილა გათენდა, ნამდვილად ღირდა ლოდინად.....)))) დიდი ხანია მზის ამოსვლა არ მინახავს , ვიფიქრე გარეთ გავიხედავ და ვუყურებ მეთქი... ვარდისფერ ცაზე მზის მაგივრად უზარმაზარი ცისარტყელა დამხვდა........)))) ცხოვრებაში მხოლოდ მეორედ ვნახე, თავიდან ბოლომდე მთელი ცისარტყელა... ძალიან ლამაზია.. თითქოს ცა იცინისო........)))) <div>...ცოტა ხანში წვიმაც წამოვიდა... ყოველ დღე, რომ ასეთი სასიამოვნო დილა თენდებოდეს რა კარგი იქნებოდა......)) :user:</div><div>...რაც მთავარია, "პიკის საათი" არ დაგვავიწყდეს... დილა ხომ საქართველოში, "პიკის საათთან" ერთად თენდება!!! :)))))</div><div>...ორივე ფანჯარა გამოვაღე და ღრმად ჩავისუნთქე სუფთა ჰაერი। მმმ... მიყვარს წვიმის სუნი.........))))...ახლა რას ვიზამ? ახლა დავიძინებ... და იმ ცისარტყელას დავისიზმრებ, ცოტა ხნის წინ მშვიდობიანი დღე რომ მისურვა......))))</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-4269052047108093380?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2744412147208613892.post-86516615351534795272008-07-05T23:08:00.012+04:002008-09-15T19:10:59.705+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM568m1HxyI/AAAAAAAAALE/E8JFKgOHEpE/s1600-h/bbbbbbbb.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246265797567301410" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ODvQrML2TWI/SM568m1HxyI/AAAAAAAAALE/E8JFKgOHEpE/s320/bbbbbbbb.JPG" border="0" /></a><br /><div>...ცივი ცხელდება, ცხელი ცივდება, სველი შრება, მშრალი სველდება.......))<br />.<br />.<br />.<br />...რა უფრო მნიშვნელოვანია შენთვის, ღირსება თუ სიცოცხლე? გაწირავ სიცოცხლეს ღირსების გულისთვის? ... თუ დაიმცირებ თავს და შეინარჩუნებ სიცოცხლეს???............))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2744412147208613892-8651661535153479527?l=homomoralis.blogspot.com' alt='' /></div>fe_malehttp://www.blogger.com/profile/04375885416514524192noreply@blogger.com